Kar taneleri düşerken toprağın üzerine avuçlarına ve yarınlarına bir umut olsun. Derler ki çocuk; “her bir kar tanesini bir melek yer yüzüne indirir.” Yarınları umut ve huzur dolu olan taneler senin yollarına düşsün çocuk.
Bütün iyi ve güzel dileklerini senin için biriktiren çocuklar var dünyanın her yanında. Bir çiçeğin yapraklarına konmaya çalışan beyaz kelebekleri andırıyor minicik yüreğine ve kalbine doluşan çocuklar.
Sen onların yüreklerindesin çocuk.
Kalplerinde geziniyorsun mütemadiyen.
Kalpleri senin için atarken, yürekleri senin için çarpıyor.
Minicik yüreklerinde ve gönüllerinde senin için kocaman sevgiler barındırıyorlar çocuk.
Renkleri farklı.
Tenleri farklı.
Coğrafyaları farklı.
Düşünce ve fikirleri farklı.
Oynadıkları oyunları ve oyuncakları farklı.
Hatta kurdukları düşleri, gördükleri rüyaları, ulaşmak istedikleri hayalleri bile farklı.
Bulundukları kıta, ülke, şehir fark etmiyor…
Hangi dili konuştukları hiç mi hiç önemli değil.
Hepsi birden seninle aynı yüreği paylaşıyor…
Sen gülümse diye.
Yarınların olsun diye çocuk.
Yarınlara gülümse...
Yıldızların altında, bir pencerenin kenarında gökyüzüne bakarak, sabahın alacası inerken toprağa, yağmur damlaları kaldırım taşlarına düşerken, üşüyen minicik parmaklarını ağızlarına götürüp küçücük nefeslerini üflerken senin için dilekler diliyor, bütün güzel, iyilik temennilerini semaya göndererek dualar ediyor hiç bilmediğin akranların.
İnadına gülümse yaşamın gözlerine…
Bak çocuk ne kadar çok kardeşlerin var senin.
Kimisi sarı benizli, kimisi esmer, kimisi siyah tenli…
Nerde olduklarını, nasıl yaşadıklarını dillerini ve konuşma şivelerini bilmiyoruz ama kalp dilleri hep aynı cümleyi söylüyor.
Sen ölme çocuk…
Tutun hayata.
Sarındığın o battaniyenin içerisinden gönderdiğin solgun ve durgun bakışlarını yarınların umuduna çevirecek kalbi ve bedeni minik fakat yüreği kocaman akranların var senin…
Hayata tutunmakla gözlerimizde parıltı, yüzlerimizde tebessüm oluştur çocuk…
Sen gül çocuk.
Yeniden yeniden hayata tutunmanın güzelliğini bir kez daha yaşayarak gülümse.
Hayata tutun.
İçinde yeşeren umutların ve yarınların adına o beton yığınlarının altından kocaman yüreğinle, minicik parmaklarınla tutun yaşama.
Sen aldırma çocuk bırak kar yağsın.
Her bir tanesi umutla düşsün yollarına ve yarınlarına.
Sen gözlerini, beton yığınlarının altından çıkarak kar tanelerinin arasında, yemyeşil bir bahara açar gibi aç…
Küçücük bedeninde yaşadığın kocaman acıyı nasıl taşıdın çocuk?
Ne kadar da kocaman bir yüreğin varmış senin.
Umut, o küçücük bedeninde yeniden yeniye yeşersin.
Körleşen, sağırlaşan, hissizleşen dimağlara dokunmak için yaşama yeniden tutun çocuk.
Sen ölme çocuk.
Acının en katmerlisini bedeninde ve ruhunda yaşarken, sen bizler için karanlıklarımızdaki bir ışık ol çocuk.
Bir umut ol ve tutun hayata yarınlar adına.
Yaşama ve hayata tutun ki, seni beton yığınlarının arasından çekip çıkartan insanların gözlerine fer, dizlerine derman ol.
Soğuk ve rüzgar keskin bir bıçak gibi keserken zamanı, sen inadına gülümse hayata ve yaşama.
Kar taneleri adedince baharlar ekilsin bundan sonra yürüyeceğin yollara…
Sen umut ol çocuk.
Seni bekleyenlere, gözleyenlere, bedenini senin için beton yığınlarının arasına atanlara, minicik ellerine ellerini uzatanlara umut ol çocuk kocaman yüreğinle hayatta kalarak…
Sen gülümse çocuk.
İnadına gülümse.
Bir cellat gibi kesen keskin soğuğa rağmen, yağan kar tanelerinin bedenini ıslatmasına karşın, gecenin titreten ayazına bakmak ve aldırmaksızın inadına gülümse ve tutun yaşama…
Hava kurşun kadar ağır olsa da sana olan yufka, pamuktan yürekleri ve kalpleriyle sevgiler gönderiyorlar dünyanın dört bir yanındaki çocuk akranların. Sen onların sevgilerini al yanına ve gülümse yarınlarına.
Yaşama tutun çocuk.
Senin için gönderilen dilekler ve dualar göğe doğru uzanırken, kirpiklerden sana doğru dökülen yaşlara tutun çocuk.
Yaşama tutun çocuk.
Hasret ve özlemle bekleyen gözleri sevince boğ küçücük parmaklarınla kocaman yaşama tutunarak.
Bak çocuk, koca koca yürekler senin için çarpıyor. Bütün gözler senin umut dolu bakışlarına kilitlendi.
Minicik parmaklarınla tutun hayata ve gözlerimizden sevince daldır bizi.
Umut ol çocuk bizlere…