“ Bazen kana kana su içmek gibi bazen kana kana iyi hissetmek ihtiyacı “ hissediyoruz
hepimiz. İyi şeyler olsun, gün güzel başlasın, kötü bir haber alınmasın, birileri bugün de
kötülük yapmamış olsun. Her şeyi doğru yapmaya çalışıyoruz yine de hak ettiğimiz güne
başlayamıyoruz. Çünkü birileri yüzünden birileri üzgün, birileri yüzünden birileri kızgın,
birileri yüzünden birilerinin kalbi kırık. Muhakkak birinin kalbini de onlar kıracak, birini de
onlar üzecek, kızdıracak.
Birileri bugün bir şeyi yapamadığı için vazgeçecek. Birileri hakkı olan iyi hissetmek
duygusundan mahrum bırakacak kendini. Birileri köşelerde bir yerlerde kalacak bugün. Yalnız
hissedecek, çaresiz hissedecek ama iyi hissetmeyecek. Neden? Başka birileri yüzünden.
Çünkü onların canı öyle istemiş diye. O gün kırmak, üzmek, yalnız bırakmak istemişler diye.
Konuşmak istememişler, onun da orada var olduğunu kabul etmek istememişler diye. Yani
birilerinin canı isteyince başka birileri ya iyi hissediyor ya kötü. Bu değişmeyen bir kural gibi
yaşadığımız şu zamanda.
Çok sade bir ihtiyaç değil mi iyi hissetmeyi istemek. Masum, zararsız, kendi kendine
bir hâl. Vazgeçmeyelim kendi insanlık hâlimizden. Birileri öyle istiyor diye öyle olmasın
artık. Peşinden gidelim kana kana içeceğimiz suların. İyi haftalar...