Boynuna taktığın veda
Bir başka anlatıyor seni
Ellerin tutsak gibi
Dillerinden belli
Kim bilir hangi şehirdesin
İstanbul gibi kokuyor saçların
İlkbahar karışmış saçlarına
Rüzgâr getirdi maviyi Ege’den
Bir Ayvalık sabahısın şimdi
Solmuş yaprakları mevsimlerinin
Buz tutmuş vedaların
Üşümelisin biraz
Erzurum gibi
Bu veda acı olmalı
Mevsimlerin son hali gibi
Kış gibi soğuk esmeli rüzgâr
Mavi gül solmalı siyaha dönük
Peş peşe ağlamalı yıllar
Kanlı nehir susuz kalmalı
Bir bakış atmalı
Ege’den şair
İlmek ilmek şiir kokmalı sokaklar
Sonu belli secdede ölmelisin
Toprağın koyu rengini almalı gözlerin
Bir bir solmalı yaprakların
Sen geliyorsun diye açmalı
Kollarını toprak
Kucaklamalı, sarmalı seni
Vedalara yakışır olmalı ölün.
Yanağında süzülen iki damla yaş,
Bırakmalı seni sonsuzlukta.
Vedalara yakışır uğurlamalı seni
Taçlandırmalı tabutunu
Son duayı okumalı sana
Hüzünle bağlamalı gözlerini.