“Bir yolculuktu bu ve yolun sonunda
Ulaşmak istediğim kendimdi
Yalnızlığımın parmak izlerini
Bırakarak geçtiğim yollara
İçimde gitmek mi kalmak mı duygusu”
Ataol Behramoğlu
Yolculuk sizin için ne anlam ifade ediyor?
Yolculuk yapmayı sever misiniz?
Peki ya yaşam yolculuğunuz nasıl gidiyor?
Kendinize ulaşabildiniz mi?
Yol yorucudur, yol bilinmezlere gebedir. Ama keyfini bir çıkarmayı öğrendiniz mi kolay kolay vazgeçemezsiniz. Gideceği yerden çok yolda olmayı seven insanlar vardır mesela. Onlar bir tren yolculuğunda dağların arasından usul usul geçerken elinde kahvesiyle hayal kurmayı iyi bilirler. Onlar bir vapur yolculuğunda çayını yudumlarken önce denizin, sonra gökyüzünün maviliğine bakıp özgürlüğün kıymetini düşünürler. Onlar bir otobüs yolculuğunda okuduğu kitaptaki karakteri yanında düşünüp onunla sohbet ederler. Sohbet demişken, onlar yeni tanıştığı biriyle hoşgörü ve empatiyle, iki lafın belini kırmayı da; sessizliğe bürünüp kendi içine yolculuk etmeyi de iyi bilirler. Örneğin Tezer Özlü “Her gidiş, her yolculuk, kendi “benimin” bilinmeyenine doğru, bilmek için bir iniştir.” sözleriyle onlardan biri olduğunun işaretini bize veriyor gibi görünüyor.
“Sağlıklı bir toplum olarak gelişebilmemizin temeli, “insan kadın” ve “insan erkeğin” insan insana konuşabildiği evlilikler ve ailelerdir. Ancak bu, sadece istemekle başarılacak bir konu değildir. Hem kadının hem de erkeğin “insan olma” yolunda bir yolculuk yapması gerekir. Bu yolculuk çocuklukta başlar.” diyor Doğan Cüceloğlu. “insan olma” yolculuğunun önemini ne de güzel anlatıyor. Biz insanlar doğar doğmaz bir yolculuğa başlıyoruz aslında. Bu yolda acı tatlı pek çok tecrübe ediniyor, zorlu engelleri aşıyoruz. Haliyle yola çıktığımız “ben”le yolu tamamladığımız “ben” başka insanlar oluyor. Bu “insan olma” yolculuğunu ne kadar insanca geçirirsek o kadar anlamlı oluyor varlığımız.
Neredeyse bütün kadim düşüncelerde “yol” ve “yolculuk” bir metafor olarak kullanılmıştır. Örneğin tasavvuf felsefesi bu iki kavramı insan yaşamına ve maneviyata dair çok derin anlamlarda kullanmıştır. Eğer konu ilginizi çekiyorsa mutlaka bu alanda okumalar yapmanızı tavsiye ederim.
Tam da lafın burasında usta sanatçı Aşık Veysel’ i anmamak olmaz. Ne diyor büyük ozan?
“Uzun, ince bir yoldayım
Gidiyorum gündüz gece
Bilmiyorum ne hâldeyim
Gidiyorum gündüz gece”
Yolculukları sevin. Varacağınız yerden çok yolu, yolculuğu nasıl geçirdiğinizin kıymetli olduğunu bilin. Treni, otobüsü, arabayı sevin ama en çok da yaşam yolunu sevin. Yaşam yolculuğunuzu öyle insanca geçirin ki görenler yolculuğunuza imrenip peşinize takılsın. Sizi tanıyanların kalbi yaşam sevinciyle kaynasın.
Öyle bir yürüyün ki bu yaşam yolunu; varlığınız anlamlansın, amacına ulaşsın.
Yolunuz açık olsun…
