Her zaman yazılarıma mutlak unutmamam gereken bir söz ile giriş yaparım.

Çünkü beni ben yapan yazının gücüne olan inancımdır. Uzun zamandır kağıdı kalemi elime almamış neredeyse yazmanın gücü nü unuttuğum zamanlardan geçiyordum, ta ki beni benden çok iyi tanıyan bir dostun kalbime dokunması ile kendimi yeniden kağıda kaleme bulanmış ve o gücün sihrine doğru yol alırken buldum.

İlk yazımın ne olması gerektiğine karar vermeye çalışırken, ‘karmaşa’ kelimesine takılıp kaldım, vardır bir bildiği dedim yazının beni bir yerlere götürecektir deyip peşinden gittim o kelimenin.

Hayat hiçbir zaman yerli yerinde duran döngüler içinde olmayacak, bizi sürekli bir hengamenin içine çekip belli sınavlardan geçirecektir. Bizler için önemli olan ise önümüze engel olarak gördüğümüz sınavı nasıl verdiğimizdir.

İnsanız ve şaşar beşeriz.

Karmaşa diye adlandırdığımız şey ya o kadar karışık değilse,

Ya biz yaşadığımız hayatı daha çıkılmaz hale sokuyorsak.

Bunu neden mi diyorum, yolunda gitmeyen bir şeyleri ya da yaptığımız bir hatayı veyahut bir yanlışı, duruma taktığımız isim fark etmeksizin bir nedene bağlama ihtiyacı duyar insan.

Bizler yaşanılan duruma kılıf uydurup olayı kendimizden uzaklaştırmaya çalışırız.

Çünkü hiçbirimiz karmaşıklığı kendimiz yarattığımıza inanmayız.

İçgüdüsel olarak her zaman karmaşa içinde kaldığımızda ilk cazip gelen çözüm o olaydan kaçma eylemidir.

Bir şeyleri ardımızda bıraktığımızda veya olaydan uzaklaştığımızda bu durumu çözüme kavuşmuş var sayarız.

Unuttuğumuz şey ise her kaçtığımız olayda kendimizden bir parça bırakır, günden güne eksiliriz.

Hadi hepimiz bizi en çok eksilten bir karmaşayı düşünüp o ana geri dönelim,

Ve çözüme kavuşturmak için kaçmayı değil üzerine yürümeyi seçelim !

Böylelikle o anda bıraktığımız, bizi eksilten parçalarımızı teker teker toplayalım,

Korkma ve devam et !

Durma zaman sandığımızdan da çok kısa. İçindeki gücün farkına var, yürü şimdi geçmişe doğru kapa gözlerini ve orada bıraktığın tüm duygularını hayal et, onları yanına al ve şimdiye dön.

Dikkatini çeken bir şey olmalı orada

Küçük bir olayı nasılda büyütmüşsün gözlerinde değil mi ?
ama şimdi geçti derin bir nefes al.

Hayat hiçbir zaman sana her şeyi yerli yerinde sunmayacak.

Sunmasında zaten o zaman tadı kalmaz yaşamanın, insan olmanın

‘Karmaşıklığı sev belki düzen onun içindedir ve sen atlamışsındır ‘.