Önceki gün küçük bir kaza geçirdim, İhsan Çelikkaya pansuman için beni hastaneye götürdü. Devlet hastanesine girişte kayıt yaptıramadık, sistem çalışmıyormuş!
Hasta girişi yapan memur, girişimizi yapamadı lakin bizi acile yönlendirdi. Acilde görevli genç doktorun diğer hastaların muayenesini bitirmesini bekledik.
Tabi bu arada hastanenin çalışmayan sisteminden ötürü röntgen çekilemediğine, kan tahlili alınamadığına canlı canlı şahit olduk.
Genç doktor hastalara “aslında röntgen çekmemiz, kan tahlili almamız gerekli ama sistem çalışmıyor, biraz bekleyin” diyordu.
Keneleriyle meşhur hale gelen, kene vakalarının önüne bir türlü geçilemeyen Yozgat’ta devlet hastanesinin sisteminin çalışmadığını, bundan dolayı kan tahlili bile yapılamadığını düşündüğünüz vakit ne demek istediğimi anlayacaksınız.
Bir yandan vatandaşları başımıza bela olan kene konusunda uyaracaksınız “aman siz dokunmayın, aman en yakın sağlık ocağına veya hastaneye başvurun” diyeceksiniz, ondan sonra da sistem çalışmıyor diye kan tahlili bile yapamayacaksınız.
Bu sadece bir örnekti.
Dedim ya Yozgat garip bir memleket diye!
Şenlik yapılır, o esnada gelen şehit haberi üzerine akşam yapılacak olan konser ertelenir. Bu son derece normal ve de anlamlı bir davranış.
Buraya kadar her şey normal.
Aradan birkaç hafta geçer…
Yozgat’ın bir evladı şehit olur, Cumhuriyet meydanında tören düzenlenir. Dualarla şehidimizi uğurlarız ebediyete…
Yüreğimiz buruktur.
Görmeye alışık olduğumuz kalabalık yoktur o meşhur meydanda. Katılımcı sayısı da azdır. Bu da ayrı bir üzüntü katar içimizdeki burukluğa…
Çok değil, şehidimizi uğurladıktan birkaç saat sonra müzik sesleri yükselmeye başlar aynı meydandan…
Dev bir ekran kurulmuştur Cumhuriyet meydanının baş tarafına ve şehidi uğurlamaya gelenlere nazaran birkaç misli fazla kalabalık müzik ziyafetine iştirak etmektedirler…
İki saat önce duaların yükseldiği meydandan müzik sesleri yükselmektedir!
Garip memlekettir Yozgat, ikilemlerin şehri Yozgat…
