Uzman Çavuş diye bir rütbe var Türk Silahlı Kuvvetleri’nde.
Askerliğini yapmayan birisi olarak rütbe ve görevi konusunda net bir bilgim yok.
Bildiğim bir şey var ki bu meslek Yozgat başta olmaz üzere Anadolu çocuklarının umut ve ekmek kapısı.
Yozgat’ta ya işsizlikte uzman olacaksın, ya da orduda uzman olacaksın…
 Bu meslek için yapılan sınavlara en çok katılım Yozgat’ın da içinde bulunduğu illerden yapılmakta.
İki yakın arkadaşımın yanı sıra, bizim mesleğe atılan genç arkadaşlarında tercihi oldu.
İşin özü tercihten ziyade zorunluluk oldu diyebiliriz.
Öyle ya Yozgat’ta bir ekmek kapısı bulamayan, kamunun açtığı diğer sınavların çoğunda şaibe ve adam kayırma durumuyla karşı karşıya kalan Yozgatlı gençler bu mesleğin sınavlarına başvurmasında ne yapsın.
Maaşı ve sosyal hakları güven veriyor işsiz gençliğe.
Her ne kadar tarafıma da sık sık sınavlarına girmem yönünde telkinler yapılsa da emir komuta zincirinin bir halkası olamayacağımı, özgürlüğüme olan düşkünlüğümü ve itaatsiz yapımı bildiğimden reddediyorum.
Üniformalı ve elbiseli işleri beceremiyorum.
Fikir ve düşüncelerimi özgürce söyleyebileceğim platformları maddi gelirden önde tutuyor ve aslında evet kaybediyorum biliyorum.
Milletvekilliği listelerinin açıklanmasının ardından yapılan yorumlara kulak veriyorum.
Sonra kendi kendime soruyorum.
Bu dönemki adaylar Yozgat’ın işsizliğine çare olur mu ki?
Ömrünü ailesini rahat ettirmek adına dağlarda, bayırlarda geçirmeyi göze alan Yozgat evladına kendi diyarında, ecdat toprağında bir iş ve aş imkanı sunar mı ki? Ben bu seçim döneminde bunların üzerinde durmayı düşünüyorum.
İnşallah kısır tartışmaların içine düşmeden, ideolojik saplantılara takılmadan Yozgat ve Yozgat gençliği menfaatinin ön planda tutulduğu bir seçim dönemi yaşarız. Gerisinin şahsımda hiçbir önemi yok.