Birsen meraklanmıştı. Sedat\'a birşey mi olmuştu acaba.
    Neyse Sevim hanım kendine gelmeye başlamıştı.
    Nevin hanım soruyordu
    -Ne oldu Sevim hanım anlatsana.
    -Sormayın Sedat birliğiyle dağlarda teröristlerle çatışmada ölmüş. Şimdi haber verdiler.
    Kadın üzüntüden mahvolmuştu. Teselli olacak durumda değil di.
Bunu duyan Birsen ağlayarak odasına kapandı. Annesi şaşırmıştı. Bir yerde komşusu bir yerde kızı.
    -Allahaşkına bey kıza sen bak.
    -Tamam bakarım.
    -Nevin hanım soruyordu Sevim hanıma
    -Babasının haberi var mı.
    -Yok evi aradılar.
    -Nasıl haber verceğiz. Bu kötü haberi vermek zor.
    Birden telefon sesiyle irkildiler. Nevin hanım telefonu açtı. Karşısında Sevim hanımın kocası vardı. Şaşkınlıktan ne yapacağını bilemedi. Elindeki telefonu düşürdü. Tekrar eline aldı. Hatta Yasin Bey alo diye bağırıp duruyordu.
    -Buyrun Yasin Bey
    -Benim hanım orda mı. Evde bulamadım da.
    -Evet burda vereyim bir dakika.
    -Nevin hanım eşiniz telefonda.
    -Ne diyeceğim ben şimdi.
    -En iyisi çağır hastayım de gelsin. Peki öyle yapayım. Allah korusun ona da birşey olmasın.
    -Efendim
    -Sevim nasılsın. Ev de bulamadım. Orda olduğunu tahmin ettim.
    -Canım ben çok rahatsızlandım.
    -Tamam hemen eve geliyorum.
    Kapamıştı telefonu Sevim hanım.
    -Ben gidiyorum Nevin hanım.
    -Otursana bu halde ne yapacaksın ev de.
    -Olsun şimdi gelir o.
    Diyerek gitti. Birsen\'in ağlamaktan gözleri kıpkırmızı olmuştu. Birşeyde yemiyordu.
    -Kızım hepimiz üzüldük ama bu halin ne. Vallahi seni de kaybetmek istemem. Yemek yemelisin.
Devamı yarın