Hiç tadı kalmadı baharın güzün
Haftamız ayımız günler değişti
Değeri kalmadı sohbetin sözün
Kahvemiz çayımız genler değişti
Glikoz karıştı şekere bala
Çoban hasret kaldı dilli kavala
Mızrak sığar oldu dipsiz çuvala
Okumuz yayımız enler değişti
Bir zamanlar sevenlere umuttuk
Gün oldu deveyi hamutla yuttuk
Eşi dostu akrabayı unuttuk
Emmimiz dayımız değişti
Köyler ıssızlaştı oldu bir ören
Tilkiler kol gezer tavuklar kıran
Zalimler çoğaldı devranı süren
Irkımız soyumuz benler değişti
Dünya yansa ne ki kimine göre
Işık tutmak yasak yoksula köre
Gelenek bozuldu örf adet töre
Halimiz huyumuz bunlar değişti
Aşık İdris haller derin bir kaygı
Küçüğe sevgi yok büyüğe saygı
Nefrete yenildi insani duygu
Kötümüz iyimiz onlar değişti
