Gönlümdeki mevsim kışa dönerken
Saçım kır çiçeği açmış bilmedim
Bendeki cevherin feri sönerken
Dert ortağım dostlar kaçmış bilmedim
Varıp aynalara baktım bu sabah
Demek şu gördüğüm yüz benim eyvah
Geçmişi düşündüm çektim bin kez ah
Gençlik bizden çoktan geçmiş bilmedim
Gözlerim istiyor coşup çağlamak
İçimden geçiyor her gün ağlamak
Bir ahu gözlüye gönül bağlamak
Şimdi bizim için suçmuş bilmedim
Bir zaman boş verdim aşkın demine
Ben kendi kendimi çektim yemine
Binmek ister idim aşkım gemine
Sevgisiz seyahat hiçmiş bilmedim
Aşık İdris senden umut mu keser
Lal olmuş dilleri konuşmaz susar
Söylesen nazlanır demezsen küser
Güzel kahrı çekmek güçmüş bilmedim
