Dört mevsimin dördü sende
Kıştır aşık İdris kıştır
Çok çalışıp didin sende
Boştur aşık İdris boştur
İçini bürümüş hüzün
Dolanırsın hazin hazin
Bilirim isteğin arzun
İştir aşık İdris iştir
Herkesin var katı yatı
Kusarsın emdiğin sütü
Zalimlerde yürek katı
Taştır aşık İdris taşdır
Çalışırsın bir kaç kula
Onuda verirsin yola
Ek iş diye sağa sola
Koştur aşık İdris koştur
Bitmiyorki derdin sızın
Yar değilki oğlun kızın
Üzülerek iki gözün
Yaştır aşık İdris yaştır
Aşık İdris boş yerlere
Düşüp kalktın sen kaç kere
Senin derdin her dertlere
Baştır aşık İdris baştır
