Divaneyim bir güzelin derdinden 
Yanıp tutuştuğum ar oldu bana
Ağıtlı türkülü dağlar ardından 
Yar için çektiğim zar oldu bana

Sevdasıyla yaktı kavurdu beni
Esti poyraz gibi savurdu beni
Binbir cefa ile devirdi beni 
Çektiğim bu dertler zor oldu bana

Yeter ki gel desin dağlar düz olur
Gönül kışı biter bahar yaz olur
Doksan dokuz derdim vardır yüz olur
Hayal ile bakmak kar oldu bana

Yeter çektiklerim derdim bitmiyor
Feryadım yükseldi yâre yetmiyor 
Âşık İdris gece gündüz yatmıyor
Kış ayının karı kor oldu bana