Divaneyim bir güzelin derdinden
Yanıp tutuştuğum ar oldu bana
Ağıtlı türkülü dağlar ardından
Yar için çektiğim zar oldu bana
Sevdasıyla yaktı kavurdu beni
Esti poyraz gibi savurdu beni
Binbir cefa ile devirdi beni
Çektiğim bu dertler zor oldu bana
Yeter ki gel desin dağlar düz olur
Gönül kışı biter bahar yaz olur
Doksan dokuz derdim vardır yüz olur
Hayal ile bakmak kar oldu bana
Yeter çektiklerim derdim bitmiyor
Feryadım yükseldi yâre yetmiyor
Âşık İdris gece gündüz yatmıyor
Kış ayının karı kor oldu bana