Ahlaksızlığı topluma taşıyoruz
Sapkınların peşinden koşuyoruz
Fuhuş rağbet görüyor
Namuslu bacımdan utanıyorum.
Rüşvet almış yürümüş
Ortalığı soyguncu bürümüş ...
Altın değerindeki fikirler çürümüş,
Cahil- cühela rağbet görüyor
Dürüst insanlardan utanıyorum
Soygun, vurgun, talan
Baş köşeye geçmiş devleti soyan
Malın mülkün olmuş talan,
Rüşvetçi rağbet görüyor
Fakir- fukaradan utanıyorum
Abdulhamit Hana saldırmışlar
Türk Gençlerini kandırmışlar
Milli değerleri rafa kaldırmışlar,
Ermeni Uşağı ragbet görüyor
Damarımdaki kanımdan utanıyorum
Alkol ve uyuşturucuyla vurdular
Gelişmemizi durdurdular
Hainler kudurdular,
Millet düşmanları ragbet görüyor
Fatihle Yavuzdan utanıyorum
Allah ve peygamber sevgisi
Hak ile Kur'an bilgisi
Kayboldu ona olan ilgisi,
İnkarcılar ragbet görüyor
Hak dostlarından utanıyorum
nadolu şehitler yatağı
Müslüman Türk'ün otağı
Şanlı tarihimiz yüz tutağı,
Üç buçuk bölücü rağbet görüyor
Şehit Mehmetcikten utanıyorum
Erkek değil kadın değil
Ne olduğu hiç belli değil
Şeref- Namus - ar ilgi değil,
Karı kılıklılar rağbet görüyor
İnan erkekliğimden utanıyorum
Neslim tükenmiş artık belli
Zavallı kel aynak kuşu misali
Bak kime duyuyoruz ilgi,
Yağcılar rağbet görüyor
Vallah mertliğimden utanıyorum
Ayrılık tohumları ektiler
Alevi- Sünni diye çektiler
Şehit kanları döktüler,
Devlet düşmanlığı rağbet görüyor
Vatanseverliğimden utanıyorum
Ahmediyem şimdi neyleyim
Oturup gerçekleri söyleyim
Ayıp bana gönül mü eğleyim,
Yalancılar rağbet görüyor
İnan dürstlüğümden utanıyorum.
Ahmet SARGIN
NEYLEYİM
Bilmeden takıldım, gönül ağına,
Rüzgâr deli dolu eser neyleyim.
Kargalar üşüşmüş üzüm bağına,
Bağrımı kor ateş yakar, neyleyim.
Kaderin elinde esir olmuşum,
Hatırım soran yok, öksüz kalmışım,
Kuzumu gurbete yalnız salmışım,
Ağlarım gözyaşı döker neyleyim.
Yoksulluk yakamı bırakmaz oldu,
Ağardı saçlarım, sararıp soldu,
Yüreğime hüznün ateşi doldu,
Kalbimi yerinden söker neyleyim.
Kaygılar üzüntü taşır yarına,
Yakıver özümü ecel narına,
İnsafsız acıyı atıp karına,
Dalımı, belimi büker neyleyim.
Attığım taş bulmaz oldu yerini,
Mezar gibi açar, eşer derini,
Kendime uygun dost bulsam birini,
İçime acılar çöker neyleyim.
Ahmedi’yem yalnız kalmış ağlarsın,
Ağıtla, figanla sözün bağlarsın,
Azgın akan sular gibi çağlarsın,
Güz gelince yaprak döker neyleyim.
AHMET SARGIN
