Profesörün biri yıllarca çalışıp emeklilik günlerini değerlendirmek üzere yerleştiği bir tatil beldesinde hatıralarını yazıyormuş. Kaldığı otelin penceresinden her sabah baktığında okyanus kenarında bir şahsın sürekli denize gayretle bir şeyler attığını görüyormuş. Birkaç gün seyrettikten sonra merak etmiş ve bir sabah o şahsın yanına gitmiş. Görmüş ki; ay ışığı ile oluşan med-cezir olaylarında okyanusun kabarmasıyla kenara sürüklenen deniz yıldızlarının, okyanusun çekilmesiyle karada kalıp, güneş çıkınca da kuruyup öldüklerinden, şahsın kurtarma amacıyla deniz yıldızlarını suya fırlattığını görünce profosör merakla sormuş..
- Afedersiniz... Birkaç gündür sizi izliyorum. Ne yapıyorsunuz siz burada?
- Görüyorsunuzya bayım, deniz yıldızları ölmesin diye tekrar okyanusa fırlatıyorum.
- Ama burda milyonlarca var, sen atsan atsan 500 tane, 1000 tane atabilirsin, ne farkeder ki?
Aynı gayretle okyanusa deniz yıldızlarını atmaya devam eden adam yerden aldığı bir deniz yıldızını profosöre göstererek;
- Ama bunun için farkeder bayım... demiş..
Evet... Onun için farkeder. Bizler çoğu zaman içinden çıkılması güç durumlarda çabuk karamsarlığa kapılır, yığın problemlerde inceldiği yerden kopsun diye kadercilik yaparız. Oysaki yanlışlarımıza söz konusu şahsın gayretini örnek edindiğimizde bizi takip edecek güçlerle oluşturacağımız çığ gibi bir güçle ne harikalar yaratırız biliyor musunuz? Hele hele de mücadeleci Türk kültürü ile donatılmış, azmimizi de katarsak, bu ülkemiz şimdikinin iki katı daha güçlü olmaz mı? Bu ülkeye hizmet eden her vatandaş önce vatan ilkesiyle çalışırsa, muassır medeniyetlere yetişme şurda dursun, liderliğini yakalamaz mıyız?
Unutmayalım ki; öğretmen olalım, memur olalım, işçi olalım, berber olalım, manav olalım, asker olalım, doktor, avukat, öğrenci, şoför, bakkal olalım ne olursak olalım, bilmeliyiz ki; Vatanını en çok seven, görevini en iyi yapandır.