Bir ömür boyunca bilmem nedense
Eller gibi mutlu olamadım ben
Mutluluk özleyen ozandım bense
Dost bulup yanında kalamadım ben
Güzeller haz alır gül bağlamaktan
Dil sözden hoşlanır sel çağlamaktan
Her gün ah eyleyip hep ağlamaktan
Gülmeye bir fırsat bulamadım ben
Bazı dost sözünden bin ibret aldım
Bazen türkü yazdım bazen saz çaldım
Aşkın yollarında yarıda kaldım
Bir türlü menzile gelemedim ben
Ne bir el malına uzandı elim
Nede bir yalan söz söyledi dilim
Ne bir yârim oldu nede bir sevgilim
Dünyadan bir murat alamadım ben
Aşık İdris aşkta çok yandı canım
Gözümde olmadı sarayım hanım
Bir yunus emreyim bir pir sultanım
Lakin kıymetini bilemedim ben
