Bugün 1 Mayıs İşçi Bayaramı. Gazete bürolarında önceki günden itibaren çeşitli sivil toplum örgütleri ile siyasi partilerin yöneticilerinden birbiri ardına mesajlar geldi. Hepsi de işçisi olmayan bir bayramın kutlamasını yapıyor.
Yozgat'ta bir zamanlar işçilerimiz vardı. Bira Fabrikası, Orman İşletmesi, Köy Hizmetleri ile birlikte diğer kuruluşlarda çalışan bu işçilerin sayıları da bir hayli fazla olmasına karşın 1 Mayıs İşçi Bayramı'nın Yozgat'ta kutlandığını hatırlamıyorum. O yıllarda işçilere yönelik mesajlarda verilmezdi. İşçi bayramının varlığından 2 Mayıs günü gazete sayfalarından öğrenirdik. Şimdi ortada işçi yok ama bayram var, işçi bayramı.
Bugün Hizmet İş Sendikası tarafından Cumhuriyet Alanı'nda bir etkinlik yapılacak. Belediyede çalışan bir grup işçi bu etkinliğe katılacak. Sorgun'da bulunan Şeker Fabrikasından bir katılım olacak mı?
Orası belli değil...
Yozgat'ta sadece sıraladığım üç kuruluşta çalışan işçi yoktu. Bunun dışında Sorgun'da bulunan üç ayrı işletmede bin civarında işçi çalışıyordu. Akdağmadeni ilçesindeki bakır işletmesinde 300-500 arasında çalışan mevcuttu. Yozgat'ın ekonomik yapısında tarımdan sonra işçilerin aldığı maaşlar önemli bir paya sahipti. Şimdi bunların hepsi yok oldu, kapandı.
İşletmeler kapandı...
Bir avuç işçi kaldı, bunlarında ne yazık ki sendikaları yok. Gerçi olsa da bir anlam ifade etmiyor. Zira, çalışanların üyesi bulunduğu sendikaların konumları değiştirildi. Hükümet yanlısı olan sendikaların dışındakileri ''Üvey evlat'' muamelesine tutuldu. Hal böyle olunca da işçi kalmadı.
Çalışan kalmadı...
Yozgat sadece işçilerini kaybetmedi. İşçilerle birlikte gelir düzeyinde ciddi oranda azalma yaşandı. İşçilerden yansıyan ekonomik getiri ile ayakta duran tüccar, esnaf, işletmeci de birbiri ardına yok oldu.
Bugün Yozgat'ta yaşanılan hızlı göç olayının temelinde yatan gerçeklerden birisi de işçilerle birlikte işçi çalıştıran işletmelerin ve bu işletmelerin yansımasıyla ayakta duran hizmet birimlerinin yok olmasıdır.
Şuan elimizde hizmet sektöründe çalışan belirli sayıdaki işçilerin dışında Sorgun'da bulunan Şeker Fabrikası'nda çalışan işçilerimiz mevcut. Kömür işletmelerinde de çalışanlar var ama örgütlü olmadıkları için seslerini çıkartamıyorlar. Seslerini çıkartamadıkları için de verilenle yetiniyorlar. Yetinmeyenler ise kapının önüne bırakılıyor. Fazla değil önümüzdeki bir yıl içerisinde Yozgat'ta sendikalı işçi sayısı belki de bir elin parmaklarını geçmeyecek duruma gelecektir. Öyle görünüyor.
Sorgun ilçesindeki Şeker Fabrikası'nın özelleştirilmesiyle birlikte çalışanların önemli bir bölümü kapının önüne bırakılacaktır. Bu Sorgun'un dolayısı ile Yozgat ekonomisine ciddi bir eksi yansıma yapacaktır.  Söylenecek çok şey var. Söylenen sözün karşılığı olmayınca, fazla konuşmanın da anlamının olmadığını düşünüyorum. Buna rağmen işçisiz işçi bayramını yine de kutluyorum...