Öncelikle eğitim ve öğretimin kutsallığına inanan, işini hakkıyla yapmaya çalışan tüm öğretmenlerimizin ve eğitmenlerimizin Öğretmenler Günü'nü şükranla kutluyorum. Bu mesleğin ne kadar değerli olduğunu, ekonomimizden tutun da milli benliğimize kadar her alanda bizi biz yapan temellerin atılmasına vesile olduğunu vs. hepimiz yaşıyoruz. Fakat bu meslek dalı sizce hak ettiği değeri ve karşılığı alabiliyor mu / verebiliyor mu?
Şahsen ben ekonomi ve diğer tüm alanlarda önce bireylerin mutlu olması, gelişmesi, ilerlemesi gerektiğini; bunun sonucunda toplumun ve devletin zaten önü kesilemez bir biçimde büyüyeceği ve kalkınacağına inanırım. Demokrasi olsun olmasın, bireylerdense devletin ön plana çıkartıldığı ülkelerde sonuçlar malum... Bu durumu bizim ülkemizde de görmek pek tabii mümkün.
Hepimiz fark ediyoruz ki günden güne insanımızın tahammül gücü, nezaketi, inceliği, hoşgörüsü, vicdanlılığı, sevgisi ve saygısı giderek azalıyor. İnsanoğlunun bu erdemli özellikleri giderek dibe vuruyor. Hepimiz bizzat kendimizde de bu durumu yaşıyoruz. Sadece kimimiz farkında oluyor kimimiz farkında bile olamıyor. İnsanlar yalnızlığa doğru sürükleniyor ve yalnız kaldıkça sosyal duyguları körelmeye başlıyor. Bir kreşte çocukların hepsini uyutabilmek için hangi tür insan uyku hapı kullanır? Akrabasını üç kuruş para için acımasızca öldürüp hangi tür insan aramızda hiçbir şey olmamış gibi dolaşabilir? Küçücük çocukların iffetine göz diken, babasını soyup soğana çeviren, kardeşini dolandıran, eşini öldüresiye döven, rüşvet alan-rüşvet veren, astına acımayan, üstünü saymayan...
İnsanların sayısının giderek arttığı bir toplumda devletin yerinin dünyada neresi olmasını beklersiniz? Böyle bir ülkenin yöneticileri, öğretmenleri, öğrencileri, ekonomistleri, memurları... yine bu tip insanlardan çıkacağına göre sonuç ne olacaktır? Hüsran!
Kimse kızmasın, darılmasın ama bu ülkede ciddi bir eğitim-öğretim sorunumuz var! Başka bir yazıda veya mecrada nedenlerini uzun uzadıya tartışırız. Fakat aklıma şu soru geliyor: Tavuk mu yumurtadan çıkar, yumurta mı tavuktan? = Öğretmen mi toplumu yetiştirir, yoksa bu haldeki bir toplum mu öğretmen yetiştirir?!?
Şimdiki gençler gerçekten daha zekiler. Fakat zekanın doğru şekilde kullanılabilmesi için kanalize edilmesi gerekli. Bunu yapan kurumlar ise aile ve okuldur. Bu kurumlarda bir sorun varsa nerelerde kullanılacak peki bu zeka? İnsanlar daha hızlı yaşıyor artık ve daha hızlı düşünmek zorunda bırakılıyorlar. Bu yüzden de doğaldır ki bir konuda karar verirken vicdani kriterlerle karar verebilecek zaman bulamıyorlar. Ve kullanılmayan yetiler körelmeye başlıyor. Sonrasında insanoğlu bencilleşmeye başlıyor ve yalnız kalıyor. Yalnız kaldığı zaman da fevrileşiyor. Fevrileşen bireyler arasında iletişim daha da kopuyor. Bu durumda daha zeki fakat duygusal açıdan yoksun bir insanın robottan farkı ne olacaktır? Zekanızı doğru amaçlar için kullanmayı da bilmiyorsanız sonuç? Yanlış şeyler çoğalacak ve çoğalacaktır.
Ekonomi açısından ele alırsak; bizde en büyük eksiklik toplumsal disiplindir ve bunun ekonomiye de zararları çok büyük olmakta.
Örneğin; en basitinden vergi konusunu düşünün. Herkes vergisini vermeyi hayati bir ödev olarak alsa devletin gelirleri artacak; gelirleri artan devlet daha fazla yatırım yapacak; daha fazla yatırım daha fazla eğitim gerektirecek; daha fazla eğitim için daha fazla ilim gerekecek; daha fazla ilim ise daha ileri kurumlar ve kalifiye eğitmenler ile sağlanacak; daha kalifiye eğitmenler daha iyi hayat standartları isteyecekler; daha iyi hayat standartlarında yaşayan eğitmenler daha mutlu olacaklar ve kendilerine ayırdıkları daha fazla zaman ile daha da gelişip daha da ileri düzey eğitim-öğretim sunarak kendilerini örnek alan öğrencilerini de daha donanımlı bireyler olarak yetiştirecekler. Sırf ekonomi için bunun gibi binlerce örnek verebiliriz.
Bizim gibi genç bir ülkenin hep söylediğim gibi emekleme dönemlerinde hataları tabi ki olacaktır. Fakat her şeyin başı ve sonu eğitim-öğretime dayanıyor. Önce bireyleri doğru yöntem ve eğitmenlerle doğru şekilde eğitmek; böylece donanımlı, mutlu, huzurlu bireyler ile birlikte daha güçlü bir toplum olmak!
Rica ediyorum... Bu ülkenin en kutsal değerlerinden biri olan eğitim ve öğretim kurumları, kreşinden üniversitesine, en temel problemimiz! Ve bu konuda ne gerekiyorsa hepimiz elimizden geleni yapalım. Yoksa mutsuz insanlarla dolu mutsuz bir dünyada yaşamaya devam edeceğiz gibi gözüküyor ne yazık ki...
Tüm hemşehrilerime Saygılarımla ve Sevgilerimle…