Ne zaman ne yapar hiç belli olmaz
O adı üstünde delidir gönül
Dur demekle durmaz laftan anlamaz
Her zaman enerji doludur gönül
Bazen bir köşede garipçe yaşar
Bazen umulmadık yerlere düşer
Bir âşık olursa kükreyip coşar
Zannedersin bahar selidir gönül
Sihirbazdır onda hüner tükenmez
Kor ateşte yanar yanar tükenmez
Sevdiğine her gün sunar tükenmez
Hiç bitmeyen sevda gölüdür gönül
Yürüdüğü yoldan sapar adeta
Her yanda ipleri kopar adeta
Öyle bağlanır ki tapar adeta
Gör ki sevdiğinin kuludur gönül
Bazen fırsat gider eyvah der keşke
Sevdiği başkadır seveni başka
Bazen de öylesi susar ki aşka
Sanki Arabistan çölüdür gönül
Kahreder yar için gider fizana
Bazen kızar kötü şiir yazana
Bazen ilkbaharda döner hazana
Yaprağı dökülmüş çalıdır gönül
Bazen boş hayalle gezer avunur
Bazen neşe saçar kendin savunur
Bazen acır dizlerine dövünür
Nadide bir inci dalıdır gönül
Verdiğin kararda durursan eğer
Hakikat ordadır görürsen eğer
İzinde oradan yürürsen eğer
Cenneti alanın yoludur gönül
Seveni görünce seçiliverir
Bir anda her şeyden geçiliverir
Zamanı gelince acılı verir
İnsan bir bahçeyse gülüdür gönül
Âşık İdris gezer dağ ve dereli
Bir kararda durmaz uzun süreli
Yârden hançer yemiş gönül yaralı
Yaşar görünse de ölüdür gönül
