Acı geçti altı şubat senemiz
Kahramanmaraş’tır ilimiz bizim
Bir mateme döndü ilde hanemiz
Sararıp da soldu gülümüz bizim
Anne baba öldü yavrular yetim
Hakkın adaleti kesindir çetin
Malatya yerle bir yıkıldı bütün
Gözyaşları oldu selimiz bizim
Feryat sesi yürekleri yakıyor
İmdat sesi her ağızdan çıkıyor
Saniyede on katları yıkıyor
Antakya’da sustu dilimiz bizim
Dünya kan ağladı böyle acıya
Yan yana mezarlar ana bacıya
Ölenlerin ismi geldi hocaya
ALLAH’A ayandır halımız bizim
Viran on bir şehir yazılsın başa
Kara talihiyle kaldı baş başa
Harabeye döndü bir baştan başa
Urfa’da yatıyor ulumuz bizim
Felaket üst üste sığmaz başımız
Kalmadı ki taş üstünde taşımız
Zehir oldu ekmeğimiz aşımız
Adıyaman’dadır velimiz bizim
Asrın felaketi Mevla’dan geldi
Yer altında nice yaralı kaldı
Sonunda boş kalan enkazlar oldu
Osmaniye’dedir kolumuz bizim
Bu acı olaylar yürek dağladı
Sabi sübyan feryat ile ağladı
Seksen beş milyonum kara bağladı
Kilis’te düştü tolumuz bizim
On bir ilde şehit verdi Türkiye
Yarlara merhem sürdü Türkiye
Bu acı günleri gördü Türkiye
Doğru yöne gider yolumuz bizim
Rabbimden yazılmış bu büyük ferman
Dünya yardım için dönüyor kirman
Hatay’da kaybımız çok imiş sorman
Kırk beş bin yaralı kulumuz bizim
Depremler başladı gece yarısı
Kayboldu oğullar kızı karısı
Can verdi kiminin körpe kuzusu
Diyarbakır’dadır elimiz bizim
Can dayanmaz halkın ah figanına
Uzanmış elleri iki yanına
Ana kıymaz yavrusunun canına
Her ilde kırıldı dalımız bizim
Kırk saniye hepsi verilen süre
Binalar kökünden serildi yere
Takdiri ilahi yazımız kara
İskenderun’dadır salımız bizim
Zaman kâfi gelmez haber vermeye
Güç yetmez emire karşı durmaya
Dünya el atıyor yara sarmaya
Antep’e koşuyor âlimiz bizim
Âşık İdris çok acıdır bugünler
Enkazın altında çırpınır canlar
Saralım yarayı akmasın kanlar
Altmış bin iki yüz ölümüz bizim
