Doğanın sırrını manada çözen
Kulluk makamında kalandır âşık
Gece uykusunda dolanıp gezen
Kelamı latifi bilendir âşık
Yüreği volkandır bakışı serin
Bakarken gözünde manası derin
Hesabını bilir üstün ve yerin
Nefsine kahırla gülendir âşık
Yazarken dertleri çözer hecede
Mecnunun aşkını bulur gecede
Sahte sultanlığı fikri cücede
Tek sözle temelden silendir âşık
Dağlarda çiçeğin özüyle dolan
Bülbülün aşkında hikmeti bulan
Allah korkusundan gül benzi solan
Belaya Rab diye gelendir âşık
Fuzulide yangın engin bir fikir
Mesnevide coşan ilahi zikir
Yunusun dilinde can bulan zakir
Maşukluk payesin alandır âşık
İdrisim aşığın hicaptır özü
Sevgiyle tutuşur her iki gözü
Ayırmaz mevsimden baharı yazı
Dünyası gözünde yalandır âşık
