Bu vatana yolladı…İyimi etti, kötümü! etti, takdiri ilahi…
    Her anne gibi, doğruluğu, dürüstlüğü öğretti. “ Kuş yuvasında öğrendiğini ötermiş “… Bizde öyle ötmeye, konuşmaya odaklanmışız…Hayatın yuvada öğretilenle, dışarıda konuşulanların hiçde doğru orantılarda olmadığını görünce apışıp kalmışızdır. Sonunda;
    “ Gülüm,
    kaldırımlara taş yerine,
    puşt döşemişler,
    harcını da hergelelerden
    karmışlar…       S.T “
    Yukarıdaki şiirimizde dillendirmişizdir isyanımızı..!
    Annemiz, babamız,
    Düzenin karmaşık olduğundan, bizi yönetenlerin çoğu zaman kandırıcı olduklarından, cakla, cukla uyutacaklarından,
    Gençliği, sağla, solla birbirine kırdıracaklarından,
    Serbest piyasa koşulları teranesiyle soygun yapanlardan,
    Güçlü olanların gemilerini karada bile yüzdüreceklerinden,
    Kanuna, kitaba, ahlaki değerlere uyanlara hayat hakkı tanınmadığından,
    Hiçmi, hiç bahsetmediler. Anlatmadılar… Çünkü; onlarda bilmiyorlardı.
    Bilemezlerdi, düzenin böylesine bozulacağını, yozlaşacağını…
    Tahmin dahi edemezlerdi, kişi menfaatlerinin öncelik kazanacağını…Düşünemezlerdi, paranın her şeyden önce geleceğini…
    İlimin, bilimin, irfanın işe yaramayacağını…
    Paramı, karakter mi? daha önemlidir sorusunun “ Para “ olarak cevaplanabileceğini, bundan 40-50 yıl öncesinde yaşamış olanların “ Para “ cevabına nasıl bir tepki vereceklerini “ bu ne biçim sorudur evladım? parayla karakter nasıl ölçülür “ diye sitem edeceklerini…
    Vicdan adaletinin yüce olduğunu, biz geriden gelen kuşaklara nasıl anlatacağız?!?
    “ Kuş yuvasında öğrendiği gibi ötermiş “…
    Şimdikilerin çoğunluğu da yuvalarında öğrendikleri gibi ötmeye çalışıyorlar…
    Çalışmadan zengin olmak,
    Zahmetsiz köşe dönmek,
    …Vs, Vs…Vs…
    Evet annem beni yetiştirdi, bu vatana yolladı…
    Bizim gördüklerimizi, bizim yaşadıklarımızı Yüce Allahım yeni gelen nesile göstermesin.
    Vatan sevgisi ile yanan gençlerimizi korusun.