Ben Rıfat ÇAKIR, memleket şivemizi duyunca adeta oraya çivilenir, hayran hayran dinlerim. Ne güzel konuşurduk, ne sıcak gelirdi sözlerimiz birbirimize. Annelerimiz ne güzel “Gurbanım sana” derdi… “Bizim koyün uşaa” deyince hepsini kanatlarının altına alarak başlanırdı sanki söze…. Bir büyüğümüz “Gel lan eşşolüeşşek”… deyince aslanım benim der gibi hissederek derhal ve anında yanına giderdik.  “İt dölü” derdi emeler, bibiler çocuklara….   “Beribah lan kimin oğluysan”.. diye çağrıldığımızda gitmek istemesek bile büyüklerin nazarından duasından dışlanırız korkusuyla itaat ederdik. 
Yozgat’tı bu anlattığım yer.. Yozgatlıydı bu vefa dolu insanlar. Artan nüfus, yetmeyen tarım, duyulan eğitim, sağlık, sosyal güvenlik, ekonomik gelir ve istihdam  ihtiyaçları ve temin etme zaruriyeti gibi nedenlerle Büyükşehirlere kahrolası göç başladı. Unuttuk sözlerimizi, duygularımızı, sıcak şivemizi, ahde vefayı..  Kimimiz zengin oldu, kimimiz eğitimli. Oğlu zengin olmuş fakir baba gibi Yozgat’ta yetiştirdiği bu kişilerden yardım, yatırım bekliyor.  İşte bende bizim uşahlara çağırıyorum. İş adamlarımıza, eğitimli şahıslarımıza, ünlülerimize Yozgatlı olarak Yozgatlı diliyle seslenip yardıma, yatırıma davet ediyorum. Bu arada da çok değerli hemşehrilerimizden “ÜRELUĞÜN KOYE GETTİM GONŞULAR”   adlı şiirime gösterdikleri ilgi ve sevgiden etkilenerek İstiklal Marşımızın kabul günü olan 12 Mart’ta  “NÖOĞRÜYONUZ NERDESİNİZ UŞAHLAR” adlı şiirimi yazdım ve tüm Yozgatlıların beğenisine arz ediyorum…
Ayrıca, Yozgat Erdoğan Akdağ Anadolu Öğretmen Lisesi Sayın Müdürüne, değerli öğretmenleri ve sevgili öğrencilerine beni bu şiiri yazmaya özellikle teşvik ettikleri;  Yozgat kültürümüzü ve folklorik zenginliklerimizi sahiplenerek yön verdikleri için sonsuz şükran ve saygılarımı sunuyorum..   
NÖORÜYONUZ, NERDESİNİZ UŞAHLAR
Kehler garanımış, 
acik êvseniz
Aşgarınız görükmüyo uşahlar
İyeşmeyin, şu Yozgat’a bi 
gelin
Gapda  dene birikmiyo 
uşahlar
Alengirli olmuş beyi paşası
Böcük yemiş, tüm çürümüş 
goşması
Hiç ahmıyo, pınarları, eşmesi
Bah eller heç sorutmuyo 
uşahlar
Babalımı alın sâ ap 
çıhmazsan
En az beş, on gişi işe 
dıhmazsan
Yozgadıma, Sorgunuma 
bahmazsan
El goz yaşı ahıtmıyo uşahlar
Ohuntuyu ben salarım sizlere
Aman ne gunüle, ne de 
üsdele
Zıllıma yok, hemen bi çek 
besmele
Yadırgılar girişmiyo uşahlar
Deşirici gibi çıhdık gurbete
Yuvarlanıp gidiyoruz ahrete
Gel sen ol yerimde, hadi 
gahretme
Başgaları gonuşmuyo 
uşahlar
Alayıcığnız da çıhıp gelseniz
Emmi, bibi, gaham, hısım 
bilseniz
Acik öte bete, gayit gorseniz
Pintiler heç yanaşmıyo 
uşahlar
Bıldır atdıh bi bişirik damlara
Cerek, gırma, çağ, toyaha, 
dalgara
Çeten çeten kesmik yosduh 
onnara
Cıba, şişek meleşmiyo 
uşahlar
Ohumuşumuzu buğelek 
dutmuş
Gubarmış, gırışmış, sözünü 
yutmuş
Duşgası, duluğu bi şekil 
olmuş
Bu hal bize yahışmıyo 
uşahlar
Ağnanırdı eşşağamiz 
kullükte
Bodu şibi cıngar atar pinnikte
Galıç, dirgen, evrağaç, ohla 
günnükte
Assab, alat buruşmuyo 
uşahlar
Dazgir eder elin uşâa adamı
Çeniledir almaz ki heç gadanı
Dikoltaynan durur fışgı 
avradı
Huyumuza uyuşmuyo 
uşahlar
Üreluğün zavar uğutdük 
mallara
Yeygi etmiş düveleri ganara
Oğursemez gısır galır çoh ara
Kesmeleri giçişmiyo uşahlar
Gayli kopek kişifliyo kediyi
Sular yutmuş Alcı, Yudan, 
Dediği
Hep unudduh pahla, pelve, 
hediği
Zahar gonüm barışmıyo 
uşahlar
Yumuş dutun, sanıtmayın 
peykede
Dölek durun, iyi çalışın 
her yerde
Guvermeyin, golermeyin 
işlerde
Kimse size garışmıyo uşahlar
Gulâasmayın, oşuhcuya 
gopuşun
Siyeç, pece, pöhrek yapın 
yapışın
Gubaşarah oyulgayın gapışın
Zengin niye girişmiyo 
uşahlar
Şikir, navrah tavatırdı 
yülündük
Sadâacığbi ona buna gılındıh
Börtlediler bungüldedik 
yolunduh
El bize heç yılışmıyo uşahlar
Zâaladdığımız ipliklere 
dolaşdıh
İşimizi alayımız gubaşdıh
Uğürlendik, üfelendik, 
guleşdik
Kimse burdan sıvışmıyo 
uşahlar
Grempet gutusu gadir 
gıymet yoh
Epiy öjbe, sıracalı, 
kosnük çok
Noğrecağniz hepinizin 
garnı tok
Memleket heç gelişmiyo 
uşahlar
Dönderme, omacı gayli 
unudduh
Çimmek için yapılırdı 
suluhluh
Şaplah, depik, eya 
gırdık uğunduh
Horanta heç gulüşmüyo 
uşahlar
Gozümün yaşından peşgır 
ıslandı
Pöçük yangır, tuğmen yirik 
puslandı
Gulah gımçıh, Üst baş gubür 
pislendi
Ehbap bile bilişmiyo uşahlar
Heyikleyip baharlardı 
Yozgat’a
Bi Isdanbıl oluyoduh az daha
Yozgatspor derdik, gocah 
bi saha
Bi top bile depişmiyoh 
uşahlar
Yani Rıfat size şunu diyecek
Her Yozgatlı vatanını bilecek
Ne imkan varısa hepsi 
gelecek
Başga bi laf gonuşmuyom 
uşahlar