Müslüman, Allah’a iman edendir 
Şeytanın koynuna çekilen değil 
Benliği terk edip birlik güdendir 
İkilik yurduna dikilen değil 
Resulü Muhammed, rehberi Kur’an 
Tevhidin yolundan ayrılmaz bir an 
Rabbine kul olur, kuluna yaran 
Nefsinin peşine takılan değil 
Gönül Hak evidir, gönle değemez 
Din deyip devleti, halkı sağamaz 
Haçlıya, güçlüye boyun eğemez 
Müşrikin önünde bükülen değil 
Dost tutmaz İslam’dan ayrı olanı 
Tanımaz cihattan geri kalanı 
Ribâyı, zinayı helal bulanı 
Yâr bilip yanına sokulan değil 
Ümmeti düşünür kendinden önce 
Vahdeti arzular vahdeti anca 
Müslüman’ca yaşar tam Müslüman’ca 
Dininden utanan, sıkılan değil 
Müslüman, kâfire karşı durandır 
Müslüman, zalimden hesap sorandır 
Nizam-ı Âlem’e gönül verendir 
Küfrün kümesine tıkılan değil
KENAN ÇARBOĞA/ SİVAS
KOYDUĞUM YERDE
Kaç yıl geçti eski hamam eski tas 
Gören var mı doğru nerde, hak nerde 
İşler hile, işler oyun, iltimas 
Ayaktan örklenmiş, gözünde perde 
Bir merkep otluyor koyduğum yerde 
Yem derdiyle yurt derdini unutmuş 
Kendisini anırmayla tanıtmış 
Küllükleri parsellemiş, yer tutmuş
Kuyruğu yukarda, kafası yerde 
Bir merkep otluyor koyduğum yerde 
Arpayı bulunca senede, ayda 
Dünyayı inletir ondaki gayda 
Meses vursam, nodullasam ne fayda 
Sırtını çevirmiş topluma, ferde 
Bir merkep otluyor koyduğum yerde 
Anayı eslemez, atayı anmaz 
Sıpası geberse yüreği yanmaz 
Dalap olmuş, diş gösterir utanmaz 
Hem de bana bakar ikide bir de 
Bir merkep otluyor koyduğum yerde 
Doğuştan terk etmiş haysiyet, gurur 
Bu gerçek aslını yüzüne vurur 
“Çüş” desem koşturur, “Çü” desem durur 
Çifteyi savurur mazluma, merde 
Bir merkep otluyor koyduğum yerde 
Anlatmakla eşek tarif olmuyor 
Diplomayla, zorla arif olmuyor 
Özü belli, söze hacet kalmıyor 
Eşeklik oldukça izanı körde 
Bir merkep otluyor koyduğum yerde
KENAN ÇARBOĞA/ SİVAS
GEÇME HÂLİ
Dünya denen şu boş hana 
Göz ucuyla bakıp geçtim 
Diz kırdım kutlu divana 
Gemileri yakıp geçtim 
Akıl bana “Sus” deyince 
Dilime “Mahpus” deyince 
Sözüme söz söyleyince 
Boğazını sıkıp geçtim 
Ben uslanmaz deli kurttum 
Küfrün duvağını yırttım 
Üzerine toprak örttüm 
Hanesini yıkıp geçtim 
Boyun eğmeden birine 
Getirdim hakkı yerine 
Soysuzların tekerine 
Çomağımı sokup geçtim 
Baş olunca ayak olan 
Avantadan mühür bulan 
“Olmaz! ”dedim “Olmaz ulan! ” 
Zıvanadan çıkıp geçtim
KENAN ÇARBOĞA/ SİVAS