Her günü güzel, her ortamı neşeliydi canım köyümün… Bulgur çekme, bohluh çığneme, mercimeke, mercimek yolma, düğünlerde davul-zurnayla yenge toplama, bağ belleme, mal gütme vs., bağ belleme, mal gütme vs. vs.. Hep kalabalık gruplarla yapılan keyifli organizasyonlardı bunlar. İşte bu mevsimlerde yapılan bohluk çiğneme işlerinden bahsedeceğim sizlere…
Genellikle evlerden bağımsız toprak damlı ahırlarda inekler, koyunlar beslenir, onlardan evin ağartısı sağlanırdı. Kış boyu malların altları kurünür, çıkan gübreleri evden 15-20 metre uzaklıkta uygun bir mekanda biriktirilirdi. Kış boyu biriken bu gübreler bahar aylarıyla birlikte bol suyla sulanarak harçlandırılırdı. Genellikle genç kızlardan oluşan kalabalık gruplarla, kalıp olarak kullanılan kasnaklara doldurulur, çiğnenerek pekiştirilir ve kuruması için sırayla bir mekana düzülürdü.
İki veya üç erkek ellerinde dirgenlerle kızların çiğnediği kasnaklara bohluh doldururdu. Bunlara dirgenci derdik. Çiğnenen tezekler biraz eke kadınlar veya erkekler tarafından geçgerelere istiflenir, kuruma mekanlarına taşınırdı. Bazı kızlar kasnakları iyice çiğneyip pekiştirdikten sonra, topuklarıyla kasnağın tam orta yerini çukurlaştırır, boyunca kaldırarak orantılı bir şekilde yere çarptırınca bomba gibi patlardı tezekler. En iyi Gubüşün Saadetin Fermudiye,
Gıllı Kerimin Ladiger ve Koselinin Cemayunur patlatırdı tezekleri. Buna kasnak patlatma da derlerdi. Bu organizasyonun geleneksel yemeði yeþil mercimekli bulgur pilavý ve ayrandý.  Yaþlý ve becerikli kadýnlar tarafýndan  tandýr evlerinde piþirilir, keyif ve afiyetle yenilirdi. Genelde bu yemekleri Ýpekgilin Pempe veya Gulünün Duraðan Þukrüye piþirirdi. Aslýnda bildiðimiz bulgur pilavý. Muhabbetinden lezzetine doyulmazdý. Bohluh çiðneme bitince son kasnaðý çiðneyenler, ev sahibine “Düþmanýyýn ömrü bu kadar olsun” gibi dileklerde bulunurdu.