İsmail Say’ı kaybettik!
O bir daha gelmeyecek belki ama bundan sonra yeni İsmail’ler kurban verilmesin.
Bozok Üniversitesi Kampüsü’nde öğrenciler dün bu dilek ve temennilerle toplandılar.
Haklı bir eylemin altına imza attılar. Toplanan kalabalık uzun bir süre yolu trafiğe kapadı, bekledi ki bir yetkili gelsin, bizi muhatap alsın, içimize su serpecek iki sözcük etsin ve gitsin.
Yaklaşık bir saat süren yol kapama eyleminde ne gelen oldu, ne giden!
Öğrenciler özellikle rektörleri, hocaları, Tamer Hoca’yı, Tamer Uçar’ı beklediler saatlerce.
Yağmura rağmen, soğuğa rağmen dağılmadılar, kenetlendiler. Emniyet onlara nezaket gösterdi, onlar emniyete nezaket gösterdi ‘Haklıyız!’ diye haykırdılar saatlerce.
İstediler ki Rektör gelsin, bir şeyler söylesin, konuşsun, öğrencilerini rahatlatsın ve gitsin.
Ancak ne gelen oldu ne giden. İyi niyetli ve haklı olan gençler rektörün bu duyarsızlığına sitem etti ve tepki gösterdi. Kişisel gözlemim eğer Tamer Hoca öğrencilerine gelip on dakikalık bir konuşma yapsaydı öğrenciler dağılır, eylem sonlanırdı.
Muhatap bulamamak öğrencilerde ciddiye alınmadıkları havası yarattı ve akabinde uzun süre direnme kararı aldılar. Rektör Tamer Uçar’ın geniş bir öğrenci kitlesi tarafından yapılan haklı eyleme duyarsız kalmasını anlayamıyorum. Defalarca kampüse davet edilmesine rağmen, öğrencilerin çağrısına kayıtsız kalmasını doğru bulmuyorum.
Kampüse Rektör Uçar yerine intikal eden Emniyet Müdürü Saim Akpınar’ın yaptığı beş dakikalık içten ve yürekten yapıcı konuşma, öğrenciler üzerinde çabucak tesir etti ve sonuç alındı. Bir telsiz emriyle öğrencileri dağıtıp, olayı kampüs alanına kaydırdıktan sonra makamında oturmak yerine, sorunun çözümü için adım attı Emniyet Müdürü. Aynı hassasiyeti ve sorumluluğu Rektör Tamer Uçar’ın sergilemesi gerekirdi. En fazla yüreği yanan birkaç öğrencinin eleştirisi ve tepkisi olacaktı Sayın Uçar’a
Tamer Uçar dünkü eylemde bu yürekliliği ve yöneticilik özelliğini ortaya koyamadı. İsmail Say’ın kanının bile kurumadığı yolda toplanan öğrencilerle birlikte, o yola bırakacağı karanfil ve öğrencilerinin yanında yer alması yüreği yanan genç bedenlere bir teselli olacaktı. Acıları hafifleyecek, sahipsiz olmadıkları hissedilecekti. Öğrenciler kendilerine yakışır haklı ve demokratik bir eylem yaptı, bu eylem karşısında ise Rektör Tamer Uçar sınıfta kaldı.