İnsanı sevmeyen ozan olamaz
Sazının telinden fayda bekleme
Kesilir nefesi sözü bulamaz
Lal olmuş dilinden fayda bekleme
Kültürü bırakmış sever parayı
Bütün dostlar ile açar arayı
Çare olmaz hep azdırır yarayı
Şifasız elinden fayda bekleme
Bilirim böylesi insan kastını
Menfaat yoluna serer postunu
Bir kaşık su ile boğar dostunu
Çağlayan selinden fayda bekleme
Böyle insan hep kendini bitirir
Meçhulden meçhule alır götürür
Estikçe her yana nefret getirir
Seherde yelinden fayda bekleme
Zehri katıyor tatlı balına
Çok inanır oldu şeytan falına
Bülbül bile konmaz oldu dalına
Tomurcuk gülünden fayda bekleme
Aşık İdris bunlar ozanın tarzı
İnan ki bilmez otuz iki farzı
En güzel yerinde bitiyor şartı
Kömürlü pilinden fayda bekleme
