Atıp ayaklar altına ezdirensin kara günler
Bu dünyada yaşamaktan bezdiren kara günler
Saklayarak mutluluğu Kaf dağının ardına
Beni diyardan diyara gezdiren kara günler
Ne güneşin aydınlattı ne bulut etti gölge
Aşk ateşi yakarken terk edip gitti gölge
Daha akşama varmadan tükendi bitti gölge
Yolun sonu geldiğini sezdiren kara günler
Bazen karışıp da gittim sevdalılar göçüne
Ne erkenine ulaştım ne yetiştim göçüne
Kurtulmaya çalıştıkça çekti beni içine
Düşürüp gam deryasına yüzdüren kara günler
Gözün aydın olsun felek artık bende yoruldum
Bir zaman coşkun akardım artık bende duruldum
Kadere etmem şikâyet ama size kırıldım
Âşık İdris’e şiiri yazdıran kara günler
