İnsanlık tarihinde gelinen nokta, ilk insandan bu güne kadar gelen her kuşağın bir sonraki kuşağa bıraktığı miraslar toplamından başka bir şey değildir. Tıpkı Marks'ın, “ben bütün insanların toplamıyım” dediği gibi. Gerçektende geçmiş denilen;  üst üste konulan her bir değerin, değişimin bu günkü halidir. Diğer bir değişle bu gün geçmişin son halidir. Gelecek ise bu gün üzerinde yükselecek olanların toplamıdır. Bu günü ve geleceği yaratacak olan bizleriz.
            Bu felsefi girişi neden yaptım? Hemen yanıtlayayım; geleceğe bırakacağımız mirası biz belirliyoruz, eğer geleceğe hiçbir değer yaratmadan, sadece geçmişten aldığımız değerleri olduğu gibi, hiçbir şey katmadan aktarıyorsak, hiç yaşanmamış kayıp bir kuşak olacaktır. Aynı şekilde geçmiş değerleri yok ederek ya da bize bırakılan mirası bir mirasyedi gibi yok edersek, gelecek kuşakları ileriye değil, bugünden den de geriye düşürmüş oluruz.
     Bu her kuşağın tarihi bir görevidir . Bize aktarılan bilgiyi, kültürü, dili vb. düşünceyi daha da geliştirerek bizden sonraki kuşağa aktarmalıyız. Buradan şöyle bir sonuç çıkartılmamalıdır. Bu gün yanlış anlaşılan bir konu vardır. Zannedilir ki kültürlere, harslara, geleneklere, göreneklere sahip çıkmak muhafazakârlıktır. Zannedilir ki dilimize, tarihimize sahip çıkmak milliyetçiliktir. Tam tersi; geleneklerimizi, göreneklerimizi, harsımızı, kültürümüzü kısacası yaşam biçimlerimizi yaşatmak, geliştirmek, başka gelenekleri, görenekleri, kültür ve harsları tanımak, kendi kültürümüzü zenginleştirmek demektir, duygu ve düşüncelerimizi zenginleştirmek demektir. Diğer ve farklı yaşam biçimlerini, tanımak, farklı mimari tarzları bilmek, farklı yemekleri, içecekleri tatmak, farklı müziklerle tanışmak vb. kendi dar kalıplarımızı aşmak demektir. Muhafazakârlık farklı yaşam biçimlerini dışlamaktır. Bu nedenle var olan yaşam biçim ve beğenilerimizi, yaşatıp geliştirmek, kendi değerlerimizi diğerleri ile paylaşmak; gelişmektir.
    Yine aynı şekilde, kendi dilimizi, tarihimizi, düşünce, inanç ve yaşam biçimlerimizi farklı dil, tarih, düşünce, inanç ve yaşam biçimlerine üstün görmek, dayatmak / yok farz etmek ya da yok etmeye çalışmak, ırkçı ve tek düze bir yaşam tarzıdır, milliyetçiliktir. Kendi değerlerimize aşırı ve nedensiz bağlılık, sıklıkla karşı gruba nefret ve kötü niyet duygularını da beraberinde getirir. Bu da şovenizmdir.
            Anadolu yüzyıllardır farklı dil, düşünce, duygu, inanç ve yaşam biçimlerini barındırmıştır. Bu topraklar üzerinde yaşayanlar, zaman zaman kendi değerlerini birbirlerine egemen kılmaya çalışanların da ev sahipliğini yapmıştır. Ancak farklılıkları barındıran halkların, yaşamasını engelleyememişler, yok edememişlerdir.
                          Devamı pazartesi