Şehitler diyarı vatan bucağı
Asil Türk kanından kan Çanakkale.
Aziz milletimin yanan ocağı
Şimdi Şühedanı an Çanakkale.
 
Kükredi Conkbayır  yürüdü erler,
Dillerde tekbir hu  Allah-u ekber
Yahya Çavuş şehit uyanın derler
Irmak olup akan kan Çanakkale.
 
Kalk Seyit Onbaşı görev başına
Bismillah de kaldır Allah aşkına
Hain düşman artık dönsün şaşkına
Kattın şan üstüne şan Çanakkale.
 
Yer gök mermi doldu özler çağladı
Destanlar yazıldı canlar ağladı
Onbeşliler geldi yürek dağladı
Geçilmez olmuştun sen Çanakkale.
 
Cehenneme döndü şu Seddülbahir
Düşman sökün etti gidecek zahir
Zulüm devam etmez dinecek ahir
Vatana hediye can Çanakkale.
 
Ahmedi’yem seni andı bu gece
Mehmetçiğin adı dilimde hece
Her yıl okuyoruz dua binlerce
Şanlı şehidine yan Çanakkale.
                       Ahmet SARGIN           
BENİM MEMLEKETİM
 
Dört mevsimde çiçek açar, kar olur
Cennet misali benim memleketim.
Yozgat’ta halay, Erzurum da bar olur
Cennet misali benim memleketim.
 
Nasıl methedeyim güzel vatanı
Antalya’da meşhur Düzlerin Çam’ı,
Orada ataydım efkârı, gamı
Cennet misali benim memleketim.
 
Kültürü zengin, toprak tarih kokar
Türkler’in yurdu, herkes ona bakar
Düşman giremez gör kıyamet kopar
Cennet misali benim memleketim.
 
İstanbul eşsiz, Bursa Osmanlı yurdu
Beylik temelin Osman Gazi kurdu
Mehmetçik’in göğsü, aşılmaz surdu
Cennet misali benim memleketim.
 
Ayşe, Fatma ördü halı, kilimi
Çanakkale kırdı düşman belini
Ispartalı dersin gonca gülümü,
Cennet misali benim memleketim.
 
Serhat şehri Kars, güzelim Nevşehir
Üzümleriyle ünlenmiş Gülşehir
Ozanlar diyarı şirin Kırşehir
Cennet misali benim memleketim.
 
Konya Mevlana’nın eder yâdını
Diyarbakır övsün güzel adını,
Edirne’den Van’a alsam tadını
Cennet misali benim memleketim.
 
Urfa, Maraş, Antep hep dile gelsin,
İzmir,Aydın, Afyon efeler bilsin,
Mustafa Kemal’le yüzleri gülsün,
Cennet misali benim memleketim.
 
Ahmedi’yem canım vatana kurban
Bozok Yaylası’nda var olmuş atam
Burada sözlerim buluyor hitam
Cennet misali benim memleketim.
 
              Ahmet SARGIN
AYBALA
Rabbim muradımı yerde koymadı
Sen geldin, gün açtı yüzüm Aybala
Başkaymış bu hissin bambaşka tadı
Kaynadı, çağladı özüm Aybala

Hüsnün kıskandırır gökteki ayı
Kaşların hedefe gerilmiş yayı
Gül yüzünde gördüm kızıl elmayı
Demir dağca yandı közüm Aybala

Taze umutlara uzanan yoldun
Muştunla beraber gönlüme doldun
Bir Turanım vardı bir de sen oldun
Artık açık gitmez gözüm Aybala

Geldin ve dağıldı başımın pusu
Ne kederim kaldı ne can korkusu
Ey gönül meyvesi, cennet kokusu
Gökçeğim, ay parçam, kızım Aybala

KENAN ÇARBOĞA/ SİVAS