Ekmek bizim baş tacımızdır. Ekmeğe saygı imandandır. Ninemden ve birçok büyüklerimden gördüğüm olay şuydu: Çoğunlukla çocuklar dürüm alıp sokakta oynarlarken yola ekmek parçaları dökerlerdi. Oradan geçen yaşlılar parça ekmeği alıp öperler, başlarına götürürler sonrada yüksekçe bir yere ‘’Kurdun kuşun hakkıdır’’ diye bırakırlardı.
Evde sofradan dökülen ekmek kırıntıları olurdu. Rahmetli Mahmut Dedem son derece hiddetlenir: ‘’Safiye çocuklar ekmeği çiğneyecek şunları hemen süpür, topla’’ diye bağırırdı. Ekmeğe saygıyı biz büyüklerimizden öğrendik. Ekmeği kaldırıp çöpe atma şöyle dursun ufaklarının yerde gezinmesine bile tepki koyarları. Ekmeğe hürmeti biz onlardan öğrendik. Zaman zaman görüyoruz, çöpün kenarlarında hatta, çöp bidonlarının içerisinde tam yada yarım ekmekler görüyor son derece üzülüyoruz. Atalarımızın gösterdiği yeni Nesil’in göstermemiş olması bizi üzüyor. Ekmeğe saygının imandan olduğunu ifade etmiştik. Bu konuyu bir hocaya sorduk, aynı cevabı aldık. Vaizlikte yapan hoca: ‘’Ekmeğe saygı imandandır’’ demişti.
Günümüz dünyasında açlıkla, kıtlıkla, yoksullukla mücadele eden üçüncü dünya ülkeleri var. gelirleri olmayan ekonomisi açlık ve yoksulluk üzerine kurulmuş olan ülkelerin insanları açlığı-susuzluğu gırtlağına kadar tadıyorlar. Açlıktan ölen çocuklar var. Açlıkla mücadele eden ülkeler var. bunlara saygısızlık etmiş olmuyor muyuz?
Amacımız nedir, bir dilim ekmek kazanabilmek, mücadelemiz ekmek kazanma mücadelesi değil mi? O halde mübarek ekmeğin çöpte ne işi olabilir ki? Hiç mi vicdanınız sızlamıyor. Ekmeği kaldırıp çöpe atarken dininiz titremiyor mu? Dinle ne alakası var demeyin. Ekmeğe saygı imandandır demedik mi?
Sonra ekmeğin çar çur edilmesi, israf değil mi? İsraf ta haram bunu herkes biliyor. O halde bu israfı ısrarla işlemenin ne anlamı olabilir? ekmeğe saygısızlık, nimete saygısızlıktır. Nimetin hiçe sayılması ise manevi değerleri ayaklar altına alınmaktır. Ekmeğin yeri asla çöp kutusu değildir. Kurdun, kuşun hakkı da olsa onu yüksekçe bir yere muhafaza edip saygınlığına gölge düşürmemek gerekir.
Ekmekle birlikte diğer yiyecekleri de (Sebzeleri ve Gıdaları) israf etmemek gerekir. ‘’Yiyiniz, içiniz ancak israf etmeyiniz, çünkü Allah israf edenleri sevmez’’ İlahi buyruğu gereği her türlü gıdanın israfına müsaade edilmemiştir. İsrafın haram oluşu bizim için ciddi bir ölçüdür.
Ne yapabiliriz? Diyebilirsiniz. Ne yapabilirize cevap her türlü israfın önlenmesi için mücadele etmektir. Ziyan etmemek, çar çur edilmesine engel olmak ekmeğin, aşın dökülmesine karşı çıkmak hepimizin insanı, milli ve dini görevidir. Çok mu biliyoruz ki; kurumlarda buna benzer israf edilen yiyecekler var. çöpe dökülen her türlü yiyecek israf edilmiş bir gıdadır. Onlara ihtiyacı olan insanların bulunduğunu unutmamak gerekir.
İstatistiki bilgiler gösteriyor ki, ülkemizde bu yolla milyarlarca yiyeceği-ekmeği israf ediyor çöpe atıyoruz. Kullandığımız malzemelerden tutunda, yiyecek giyecek olarak aldığımız her türlü gıdaya giyeceğe kadar israf olarak kullandığımız her şeyden sorumlu olduğumuzu bilmemiz gerekir.
Kullandığımız suyu dahi israf etmemek için düzenli kullanan, suyun boşa akıtılmasına engel olmaya çalışan bir peygamberin ümmetiyiz. Lüks, israf haram bize yakışmayacak davranış olup bunlarla mücadele etmek dini ve milli bir vecibedir. Sadece karşı çıkmak yetmez, bizim görevimizdir, ekmek bizim baş tacımızdır. Ona olan saygı ve hürmette inancımızdan gelir.