Atanın sözleri şiirin özü
Okuyup anlayan çözmez mi dersin
Büyükler yıllardır söyler bu sözü
Laf ağızdan çıksa sezmez mi dersin
Balık bilmez ise halik bilirmiş
Misafirler on kısmetse gelirmiş
Söz güzelse sukut altın olurmuş
Dededen toruna gezmez mi dersin
Komşun muhannetse gözünü oyar
Fasulye kendini nimetten sayar
Aç gözün evinde karın mı doyar
Mevla’m cimrilere kızmaz mı dersin
Atanın mirasın hemen bölerler
Helal mı haram mı yiyip gülerler
Söz edip kalbura koyup elerler
Dağıtırlar dudak büzmez mi dersin
Çok bilen yanıltır kalır arada
Tabip el sürmezse azar yarada
Halep ordaysa arşın burada
Doğrular yanlışı bozmaz mı dersin
Eşek canı yansa atı geçermiş
Yayılırken yeşil otu seçermiş
Soğuk suyu üfürerek istermiş
Dudağını koyup süzmez mi dersin
Çıngıraklı deve yorulmaz derler
Ata et ite ot verilmez derler
Kötü ile devran sürülmez derler
Yaşarken canından bezmez mi dersin
Baba gelinini seçer alırdı
Büyüklerin sözü daim olurdu
Küçükler el öper hürmet bulurdu
Görenek geçlere sızmaz mı dersin
Büyüğün sözleri var olur anda
Cahille geçin emek zor olur anda
Zarardan dönersen kar olur anda
Fazla savurursan tozmaz mı dersin
Mühür kimde ise Süleyman odur
Tahta geçenlerin görevi zordur
Atasözlerinin doğrusu budur
Yeni nesil yazıp düzmez mi dersin
Soğuk su sıcak aş dişin düşmanı
Armudun sapı var cevizin hani
Atanın sözleri bitmeyen anı
Aşıklar bunları yazmaz mı dersin
Derler ölmüş eşek kurttan korkar mı
Kurt koyunun derisine bakar mı
Evlat hayırsızsa ocak yakar mı
Baba mezarını kazmaz mı dersin
Kepenek altında er yatar denir
Bonkörün yemeği her zaman yenir
Cimri yedirmez ya ona özenir
Bu gün dünden kötü azmaz mı dersin
Kırılan kalplerde tamir yapılmaz
Cahilin peşine düşüp kopulmaz
Para pula kanıp yoldan sapılmaz
Dost olan dostunu çizmez mi dersin
İstişare eden hiç pişman olmaz
Caddeden elinden bir şey kurtulmaz
Kulun hakkı elbet kullarda kalmaz
Zenginler fakiri ezmez mi dersin
Aşık İdris doğuranlar utansın
Derler neme lazım bırak var yansın
Huysuzlar huyundan vaz geçtim sansın
Haksızlar haklıyı üzmez mi dersin
