İnsanı huzurlu yaşatan hayat
Namuslu yaşamak armış meğer
Bir iyilik yap ta kaldır suya at
Kalbinde doğruluk varmış meğer
Talihim eş etti kalleş ferdine
Hasretim ben güzel yârin merdine
Çare bulamadım arsız derdine
Kırk seneden sonra zormuş meğer
Bu bayramda geçti bir yılda sensiz
Yanlış evlilikler huzursuz densiz
Kale duvarını aşmak imkansız
Önümdeki setler surmuş meğer
Böyleymiş kader işte yazılar
Sardı her yanımı dertler sızılar
Boynu bükük kaldı torun kuzular
Bağımdaki güller kurumuş meğer
Her insana Hızır diye inandım
Yüzüme güleni sadık dost sandım
Güvendiklerimin narına yandım
Gören iki gözüm körmüş meğer
Aşık İdris dostlar hep düşman çıktı
Hançeri gizlice bağrıma çaktı
Kırk seneden sonra yuvamı yıktı
Çevremi fesatlar bürümüş meğer
Oğlum kızım toptan yürümüş meğer
