Annem vurulduğu zaman küçüktüm
Küçücük yüreğimde
kocaman acılar vardı
Kan revan içindeydi Filistin
Gök kubbenin titrediği
Bir vahşet ikindisiydi
Çaresizliğin ta kendisiydi
Meleğimin sırtı yerde
Tırnakları kaldırıma işli
Öylece kala kalmıştı

Sol kolumun üstündeydi başı
Yanaklarımda gözyaşı
Anne ölme anne ölme diye
haykırıyordum
Sağımdan ve solumdan
kaçışan insanlar
Bağıranlar feryat edenler
Belli ki ilerde bir kişi daha vurulmuştu
Bir anne daha
Ya da baba
Belki de bir çocuk
Müslüman olduğu kesindi

Ve annem benim ağladığımı
fark etmiş olacak ki
Ben ona ölme anne derken
O o acıyla bana ağlama der gibi bakıyor
Ve elini yüzümde gezdiriyordu
Ağlama oğlum ağlama ağlama
Ne büyük bir şefkat
Ne eşsiz bir duygu
Annemin o anda yine beni düşünmesi
İçimde ki acıyı daha da arttırdı
Yarasını bastırıyordum
Kanaması fazlaydı
Ne yardım edecek biri
Ne götürebilecek bir yerim vardı o an
Zaten gücüm yetmezdi
Annem vurulduğu zaman küçüktüm

Babam bir Cuma namazında
bombalı saldırıda şehit oldu
Küçük kardeşim Enes
Bir sabaha karşı tankların
arasında kayboldu
Bir tek annemle ben kalmıştım
Yanından hiç ayrılmıyordum
Sabah namazlarında
Seccadesinin üstünde uyuya kalırdım
Gül dudaklarından
“Muhammedim” diye adım
dökülürken
Kollarına alır ve yatağıma götürürdü
Bazen gözümü yarım açar
Ve ömrümün en huzurlu anını
yaşardım
“Uyu çabuk büyü
Durdur bu kanı
Bitir bu vahşeti
Adı güzelim “ derdi bana
Sonra camın önünde oturur
korkulu gözlerle bakardı dışarıya
Annem vurulduğu zaman küçüktüm

Gün silah sesleriyle
Yine o kahreden
Acılı feryatlar eşliğinde başlıyordu
Sonra feryatlar
Lailahe illellah lailahe illellah diye
Kesiliyordu
Bir bir tükeniyordu
Hamzalar
Hüseyinler
Ve annem
Artık dayanacak gücü kalmamıştı
annemin
Susuyordu,
Ortadoğu
Küsüyordu
Ümit, Tükeniyordu
Dilinde Muhammet
Dilinde Allah
Titreyen son bir ses
Lailahe illellah muhammeden resulullah
Bütün dünya ölmüştü
Tek başıma kalmıştım
Açık gözleri hala
“ağlama oğlum diyordu”
Ve öylece bakıyordu annem
Yüzünde şehit Sümeyye
Alnında Esmanın terleri
Çare yoktu
Yumruklasam da yerleri
Çocuk sesim
Kısılmıştı anne ölme bağırmaktan
Annem vurulduğu zaman
ben küçüktüm

Hala küçüğüm anne
Her gece Sen yediriyorsun beni
Sen duruyorsun başımda uyurken
Sen anlatıyorsun bana
Zafer hayallerini
Ve senin sesinle duyuluyor evde kuran
Senin seccadende
kılıyorum namazlarımı
Senin teşbihin yanı başımda duran
Biraz zayıfım amma boyum uzadı
Merak etme beni anne
Gaz lambasını yakmayı da öğrendim
Kendime silah yapmayı da
Enes’i babamı
Seni özlüyorum anne

Ne zaman gelecek ebabil kuşları
Ne zaman gülecek Ortadoğu
Hala aynı sesler
Aynı acılar Aynı yok oluşlar
Çocukluk yaşamadan büyüdük
Annem vurulduğu zaman
ben küçüktüm

“ANNEM VURULDUĞU ZAMAN “ ŞARKISININ  İLAHİLERİ
Anne ölme ölme anne
Yüreğimi bölme anne
Bir Muhammet daha yetim
Böyle sessiz olma anne
Ölme anne

Anne ölme ölme anne
Canımdan can alma anne
Bir Muhammet daha yetim
Böyle suskun kalma anne
Ölme anne

Anne ölme ölme anne
Gül yüzlümsün solma anne
Bir Muhammet daha yetim
Ayrılığı bilme anne
Ölme anne