Edepten erkandan hisse almamış
Adam oldu memleketin çobanı
Yüzünde utanma arı kalmamış
Araştırın bozuk çıkar tabanı
Aşığı ozanı çalıyor taşa
Kendini Sorgunda sanıyor paşa
Güvenen insanı getirir tuşa
Ömrümde görmedim böyle çıbanı
Söz verir meydanda edersin hitap
Zehir saçıp bizi düşürdün bitap
İyilik emreder ayette kitap
Yanlış yapıp utandırdın babanı
Hiçe saydın insanlarda ömürü
Zenginlerden alıyorsun emiri
Fakir alamazken odun kömürü
Doğalgazla yakar oldun sobanı
Nedense bizleri defterden sildin
Önceden dost idik düşman mı bildin
Hizmet edeceğim diyerek geldin
Sorgun daha göremedi çabanı
Âşık İdris sana destan yazıyor
Zalime yüz verdin nasıl kızıyor
Günden güne yaralarım azıyor
Felakete uğratırsın o bam
