Şiir, bir insanın duygu selidir,
Yağmuru görmeyen bilemez hocam.
Şiir, muhabbetin kutlu yoludur,
Gönlü dar olanlar gidemez hocam.

Ağzı olan konuşuyor her sözü,
Sakın ha, bu laflar üzmesin sizi,
Şiir, bir insanın duygu denizi,
Yüzmeyi bilmeyen giremez hocam.

Aldırma, bunlara ağrıtma başı,
Meyveli ağaca atarlar taşı,
Kurunun yanında yakarlar yaşı,
Kimisi bunları bilemez hocam.

Bilmek gerek, saplar ile samanı,
Fütursuzca sözler sıkmasın canı,
Biz biliriz, gerçek ile yalanı,
Kalp gözü kör olan, göremez hocam.

Herkes sizler gibi gayretli olsa,
Herkes bu davanın ucundan tutsa,
Yermek yerine, az gayretin katsa,
Ortamı böylece geremez hocam.

Yermek gerek edebince olmalı,
Söylenilen sözden ibret almalı,
Kol kırılsa, yen içinde kalmalı
Bazılar, bu sırra eremez hocam.

Şiir de çok, şair de çok Yozgat’ta,
Bunların kıymeti bilinmez hatta,
Kalemine gene muhabbet katta,
Şeytan hiç araya giremez hocam.
         Ali KARACA/ ANKARA

AHMET SARGIN AĞABEY
Deniz gibi gönüllü,
Ahmet Sargın ağabey.
Yüreği daim güllü,
Ahmet Sargın ağabey

Arayıp da soruyor,
Dostlarını koruyor,
Hedefine varıyor,
Ahmet Sargın ağabey.

Her zaman umut dolu,
Bükülmez onun kolu,
Yolu hep Allah yolu,
Ahmet Sargın ağabey.

Gerçeğe dönük yüzü,
Asla tükenmez közü,
Hakka adanmış özü ,
Ahmet Sargın ağabey.

Yazarsa bil tam yazar,
Değmesin ona nazar,
Zalime, şerre kızar,
Ahmet Sargın ağabey.

Bir güneş gibi ışır,
Dualarla dolaşır,
En doğruya ulaşır,
Ahmet Sargın ağabey.

Mazluma gönül açar,
Bilin ki kalmaz naçar,
Şen kuşlar gibi uçar,
Ahmet Sargın ağabey.

Ekmeği tuza banar,
Dostlarını çok anar,
Dostça güzellik sunar,
Ahmet Sargın ağabey.

Durdu der ki izzetli,
Samimi ibadetli,
Adaletli, gayretli,
Ahmet Sargın ağabey.
   Durdu ŞAHİN/ ALACA