Düzgün ol sakın harama
Demedim mi bakma gönül
Çare ara bir yarana
Ahretini yıkma gönül
Ezelden gönlün sevdalı
Yenmez her peteğin balı
Kurumuş ağacın dalı
Düşersin bak çıkma gönül
Hep yürürsün koşa koşa
Çilelerin doldu başa
Üzüpte kendini boşa
Durup canın sıkma gönül
Âşık İdris çektiğin bil
Akıtırsın gözyaşın sel
Dertlerini bilmez ki el
Bu hayattan bıkma gönül
