Bugün malumunuz üzere 14 Şubat. Miladi takvime göre bugün Sevgililerin en sevgilisi Peygamber Efendimiz Hz. Muhammet Mustafa (S.A.V.)’ın doğum günü, Mevlid Kandili olarak kutladığımız gün.
    Mevlid, "doğum zamanı" demektir. İslam'da Peygamber Efendimiz Hz. Muhammet Mustafa (S.A.V.)’ın doğum günü farklı mezheplerden kutlanır. Sünnilerde Rebiul-evvel ayının 11’incisinden 12’incisine bağlayan gece, Şiiler 17. günü Mevlid günü ve 17'ye dönen geceyi de Mevlid Gecesi olarak adlandırırlar. Bu iki tarih arasındaki haftayı da Vahdet Haftası ilan etmişlerdir.
    Kandil Geceleri İslam'ın ilk zamanlarında var olan bir âdet olmayıp, hicrî 3’ncü asırdan itibaren kutlanmaya başlanmıştır. Türkiye'de Osmanlı Devleti padişahı II. Selim'den itibaren bu kutlama gün ve gecelerinde, minarelerde kandil yakılmasıyla birlikte kandil adını almıştır.
İçinde bulunduğumuz bu ay kameri aylardan Rabiul evvel ayıdır. Rabiul evvel birinci bahar ayı demektir. Hz. Peygamber efendimizin dünyamızı şereflendirdiği bir aydır.
    O gün bu gün Müslümanlar nezlinde özel bir yeri olan bir aydır.
    Ona varlık âşıktır. Herkes mutlaka birine bakarak onu taklit etmek ister. Ama bütün Müslümanlar İslami hayatlarını tamir etmek için, zenginleştirmek ve güzelleştirmek için birinin rehber ve yardımına ihtiyacı vardır. Bu da Allah’ın bize ihsan ettiği Hz. Peygamber Efendimiz(s.a.v)dır.
    Hz. Peygamberimizin hayatında bütün yaş gruplarının bir değeri vardır. Çocukların ise çok farklı yeri ve konumu vardır. Bir çocuk yolda ağlıyor. Peygamber Efendimiz de görmüş onu.  Niye ağladığını sormuş. Elinde bir tabakla ailesinin çarşıya yolladığını, onu da gelirken düşürdüğünü söylemiş. Geri giderse hem tabağı kırdığı hem de istediklerini getiremediği için kızacaklarını düşündüğünden ağlıyormuş. Peygamber Efendimiz hemen onun kırdığı bir tabak kadar tabağı satın alıyor ve ailesinin istediği şeyi alıyor, ailesinin kapısını çalıyor, çocuğa kızmasınlar diye ben oyaladım onu diyor. Böylece çocuğun bu acısını dindirmiş oluyor…
    Biz böyle bir dinin mensuplarıyız. İyilik, dürüstlük, sevgi, muhabbet, yani iyi olan her şey bizim dinimizde mevcuttur…
    Yer gök nasıl dua üzerine kurulu ise dua edenin de ne kadar önemli bir yere sahip olduğunu varın siz anlayın.
    Konumuz olan 14 Şubat ayrıca her yıl olduğu gibi sevgililer günü olarak da kutlanmakta. Bu günün kökeni, Roma Katolik Kilisesi'nin inanışına dayanan bir gün olduğu ve Hıristiyanların bir günü olduğunu, ayrıca bu günün Suudi Arabistan'da kutlanmadığını, hediye satışlarının yapılmasının yasak olduğunu hatırlatmak istiyorum.
    Bu kutlamanın nasıl ve kim tarafından kutlanmaya başladığını merak edenleriniz vardır elbet. Yaptığım küçük bir araştırma sonrasında konuyu buldum ve paylaşıyorum siz değerli okurlarımızla;
    “Her yılın 14 Şubat günü birçok ülkede kutlanan özel gün. Kökeni, Roma Katolik Kilisesi'nin inanışına dayanan bu gün, Valentine ismindeki bir din adamının adına ilan edilen bir bayram günü olarak ortaya çıkmıştır. Bu sebeple bazı toplumlarda "Aziz Valentin Günü" (İngilizce: St. Valentine's Day) olarak bilinir. Valentine kelimesi, Batı medeniyetlerinde hoşlanılan kişi veya sevgili anlamlarında da kullanılır. Günümüzde, bazı toplumlarda sevgililerin birbirine hediyeler aldığı, kartlar gönderdiği özel bir gün olarak devam etmektedir.”
    Son dönemlerde hep birileri bir gün icat ediyor.
    Bunları küçümsemiyorum. Önemsemiyorum da. Çünkü bir gün yetmez. Biz de anne bir gün değildir. İlk nefesten son nefese kadardır. Güncelde olan sevgililer günü var. Onu küçümsemem, küçümsersem sevgiyi küçümsemiş olurum.
    Ama çok da önemsemem.  Senede bir gün seveceğim ondan sonraki günler nefret mi edeceğim yani?
    Hepimizin ortak sermayesi sevgidir, muhabbettir…
    Bu düşüncelerle tüm Türk Müslüman âleminin Mevlid Kandilini ve Rabiul evvel ay’ını kutluyorum…
    Saygı ve sevgilerle…