Hayatta her insanın bir yaşama sebebi vardır. İnsan”-lar; şeref, namus, özgürlük, sevgi, vatan, onur gibi değerleri yaşama sebebi olarak görürler.Bu sebeplerin sayısını artırmak mümkün.
    Bu sebepler kişiden kişiye değişir ve bazen aile, bazen okul, bazen bir sevgili, bazen çocuklarımız, bazen işimiz, mesleğimiz de olabilir.
        Bu sebep her ne olursa olsun eğer gerçekten yaşadığımız sebebi seviyorsak, hayatımızı o sebebe  bağışlamışızdır artık.
    Hayatta her ne yapılırsa onun üzerine düşünülerek yapılır.
    Ve o sebebin koşulları bize ağır gelmez, pek şikâyet etmeyiz.
Hatta bu sebebin zorluklarından zevk alırız. Bazı sebepler vardır ki o uğurda yenilmek bile bir başarı sayılır. Çünkü hedefsiz bir yaşam sürülmemiştir.
    İnsanoğlu düşünen, üreten ve kavram inşa eden bir varlıktır.
    Kavramlaştırılan sözlerin özü olan bilgi insan zihninin emeğinin bir sonucudur.
    Yani dünyaya yön veren kavramlar zihinsel bir gayretin neticesinde oluşuyorsa o halde zihinler neye göre şekilleniyor?
    Hangi ölçüye göre ayarlanıyor?
    Şeytana mı ram olarak yol alıyor, hakka dayanarak mı? Fert olarak herkesin gözden geçirmesi gereken konular bunlar.
    Günlük yaşantımızı neye göre ayarlıyoruz? Toplumu ilgilendiren meselelerde tercihlerimizi yaparken neyi dikkate alıyoruz? Siyaset yaparken mihengimiz nedir?
    Eğer Allah'ın rızası ön planda ise sorun yok fakat nefisler ön plana çıkıyorsa vay halimize. Bu noktadan dünyaya baktığımda görünen manzara pek iç açıcı değil şairin dediği gibi “İnsanlık binmiş bir alamete, gidiyor kıyamete”  lakin ümitsizlikte inançlı insana yakışan bir şey değil.
    Anlayacağınız mücadeleye devam etmek gerekiyor.
    Hep güzel ideallerin peşinden koşmak. Hayatın güzel yanlarını görmeye gayret ederek mutlu bir hayat sürmeye niyetlenmek ve bu uğurda yılmadan gayret etmek.
    Sözlerin en güzeliyle hayatı inşa etmeye yeltenmek tüm olumsuzluklara rağmen. Hayatımız boyunca yaptıklarımızla gök kubbede bir hoş seda bırakmak.
    Gönülleri fethetmek erdemli davranışlar ve güzel sözlerimizle.
    Yunus'un dediği gibi: “Söz ola kese savaşı, söz ola kestire başı/Söz ola ağulu aşı, yağ ile bal ede bir söz”.
    Gönlünüzden sevgi, dilinizden güzel söz, yüzünüzden tebessüm eksik olmasın.
    Bize bir hayat verilmiş.
    Uğruna yaşanılacak şeyi de bizler buluruz. Hayatta en zor şey de amaçsız ve hedefsiz yaşamaktır.   
    Hoşça kalın, hayata mutlu bakın.