Sizi bilmem ama ben artık haberleri dinlerken ya da televizyon izlerken korkar oldum yaşamaktan. Son 10-15 yılda Türk toplumunu tanıyamaz olduk, nede anlayabilir olduk! Biz böyle değildik ama..
    Geçen yıllarla toplum hayatımız  neden böylesine çok büyük yaralar aldı. Farkında mısınız bilmem ama gerçek olan tek şey var o da artık toplum hayatında insanın, insana güveni, itimadı kalmadı. Kimse kimseye güvenmiyor! Kendimizden, ailemizden, eşemezden dahi güven konusunda tedirgin olduk.
    Gün geçmiyor ki acı bir haber, yok olmaz, hatta “bu kadarına da pes” diyebileceğimiz, zaman zaman insanın kanını donduran olaylar silsilesini haberlerde yazılı ve görsel basından okumayalım ya da izlemeyelim.
    Geçen yıllarla beraber bu toplum neleri kaybetti?
    Gelin bunları birlikte öğrenelim ve insanlığımızdan utanalım!
    Türk toplumunda kaybolan değerlerimiz;
    Güven, sevgi, saygı, huzur, yardımlaşma, inanma, aile yıkıldı, parçalandı, paylaşma, asabi olduk, ruh sağlığımızı kaybettik, hep kendimizi düşünür  olduk, bencilleştik,  sabırsız olduk, tembelliği öğrendik, açgözlü olduk, kısa yoldan para kazanmayı öğrendik, insanlığı, insan olma erdemini kaybettik!
    Peki Türk toplumu neden bu kadar dejenere oldu?
    Aile bizi ayakta tutan en değerli olgu iken, şimdi neden aileler parçalanıyor? Aile yok olmaya başladı! Şiddet ise her an her yerde yaşanır oldu!  İnsanlar en yakınlarına güvenemez, inanamaz oldu! Sevgisiz, saygıdan ve güvenden yoksun olan bu millet artık inancını da, psikolojisini de kaybedip birer canavar oldu.
    Öylesine duyarsız bir millet olduk ki, yanı başımızda bir insana şiddet uygulandığını görsek, ‘Bize dokunmayan yılan bin yıl yaşasın’ misali tepki vermez ayırmaz olduk!
    Bırakın oturduğumuz mahalleyi, siteyi, apartmanda dahi kimse kimseyi tanımıyor. Çünkü kendimizde insana olan güven, saygımızı ve saygımızla birlikte sevgimizi kaybettik.
    Herkes bencilleşti, bir tek kendimizi düşünür olduk.
    Biz bu hale nasıl geldik?
    Neden bu kadar umursaman olduk?
    Bunların cevabını bulmak, elbette ki kolay. Bir düşünsenize en sevdiklerini acımadan, inciten, öldüren, öldürebilen insanlıktan uzak zavallı varlıklar olduk…
    Bizi Türkiye’yi parçalamak için yabancı mihraplar  güçler uzun yıllardır uğraştılar ve şu an ki gördüğüm, yaşadığım Türkiye ne yazık ki parçalanmak üzere!
    Buna ilk önce aileyi parçalamakla başladılar. Aile hayatını parçalayıp, Türk insanının bireysel yaşamaya alıştırdılar. Bunu da ne zaman ki Türkiye tek kanaldan çok kanallı televizyon yayınıyla tanıştık, interneti yani bilgisayarı hayatımıza soktuk, toplumdaki en önemli şey olan aile kurumu yıprandı. Türk insanının örf ve adetleri,  manevi duygularımızı birer birer yitirdik. Hem yozlaşan bir toplum la birlikte bireysel düşünmeye ve yazlaşmaya başladık.
    Elbette ki televizyonun, bilgisayarın hayatımızda çok hızlı girmesiyle bencilleştik. Herkes kendi kabuğunda yaşamaya başladı. Yardımlaşma ve dayanışma duygularımızı  birer birer kaybettiğimiz gibi, herkesten şüphe duymaya başladık. Birbirimize inancımızı, güvenimiz de kayboldu.