Ertelenmiş bir dönem geldi çattı. Kaçtığım yoktu tabi ama gitmek içinde doğru zamanı bulamamıştım sanırım. Ama gün geldi bize de kışla yolu göründü. Evet, o büyük askerlerden bir tanesi de ben olacağım. En büyük asker olamasam da onlara yakın biri olur herhalde benden de…
    Hayatımın 27. yılında sizlerden uzak, vatani görevimi yapıyor olacağım. Kısmette yıllar önce Yozgat’tan alınan ve hala dönmesi için çabalar sarf edilen Manisa Kırkağaç’ta bulunan 6. Jandarma Komando Acemi Er Eğitim Alayı’na gidiyorum. Alay Yozgat’a gelmedi ama ben Alay’a 7 Eylül tarihi itibariyle çağırıldım… 5 Eylül’de Yozgat’tan ayrılacağım…
    Kısmet tabi Vatanın neresinde ihtiyaç varsa biz orada görev yapmalıyız.
    Gazetecilik hayatım boyunca birçok kişiyle ve olayla karşı karşıya geldim.
    Kah güldük kah ağladık, tartıştığımız, eleştirdiğimiz günler oldu tabi hemfikir olduğumuzda görüldü. En sevdiğim, yani severek yaptığım tek iş gazetecilik oldu.
    Bu sayede birçok insan tanıma şansı buldum. Bundan dolayı İleri Gazetesi Ailesine sonsuz teşekkür ediyorum çünkü bana bu fırsatı onlar verdi.
    Zamansız bir ayrılık oldu ama ne yapalım. Hayat devam edecek ama eskisi gibi olmayacak hiç bir şey.
    Bunun hiç mi iyi yanı yok sanki? Var tabi derler ya hani askere gitmeyene kız bile vermezler… Artık geldiğimde Emniyet Müdürümüz Bekir Akarsu’da artık Yozgat’ta görev yapsa da yapmasa da verdiği sözü tutacak kız istemeye birlikte gideceğiz… Sonra Başkanım Yusuf Başer’in de bir sözü var, nikâhımı o kıyacak. Yani şu 15 ayın bitmesi bana hayırlı gelecek sanırım…
    Araya özlemler girecek, hasret kokacak hep gözlerinin görmediği yerler…
    Yani ayrılığın yeniden zamanı geldi…
    Aslında ayrılığın her hali güzeldir... Yeni başlangıçlara atılan adımdır. Doğumların olması için ölmeler gerekir bazen... Korkmamalıdır ölmekten, bilmekten, tükenişlerden...
    Acıya/acıta ayrılmalıdır ki, "yeniden" denebilsin... O gücü bulmak için o acıyı çekmek gerek der büyükler...

Yani biraz ayrılık belki daha çok güçlendirir bizi, kim bilir belki de tüketir… Vade yetmeden öldürmese düşman, ölmez zaten adam olan. Kendini sevdiklerine saklar hasretine saklar…
    Çok özleyeceğimden eminim her şeyi, ara vermekten nefret eden birisi olsam da bazen insan zorunda kalıyormuş ara vermeye. Ben şuan ora dayım ve ara veriyorum…
    Günlerdir beni yalnız bırakmayan kardeşlerim var. Bir an olsun bana ayrılığı hissettirmediler. Gece gündüz birlikte olduk. Eskilerden yenilerden anılar paylaştık. Yozgat’ta ramazan ayı bu kadar mı güzel geçerdi bilemiyorum ama geçti gitti bile…
    15 Aylık bir ara, hakkınızı helal edin…
    Anadan, yardan geçilmiyor fakat vatandan hiç geçilmiyor.
    Şuan biz rahat uyuyalım diye uyumayanlardan olmaya gidiyorum…
    Ben artık askerim rahat uyuyun…