Eğitim hayatımızı yönlendiren, geliştiren çok önemli bir olgu.. Çocuğun eğitimi ailede başlar.
    Çocuk eğitiminin temeli olması bakımından aile eğitimi son  derece önemlidir. Ailede ortaya konan yaşantılar çocuğumuzu yaşam boyu etkiler.
    Ona vereceğimiz güvensizlik, bu duyguyu ömür boyu taşımasına neden olabilir. İnsanlarla iletişim kurmakta aşırı zorlanması sonucunu doğurabilir.
    Mutsuz aile yaşantısı, gelecekte mutluluklarını görmesine engel olabileceği gibi, karamsar  bir yapıya bürünmesi sonucunda hayattan haz alamama durumuyla
 karşı karşıya kalabilir. Onu sürekli eleştirdiğimizde, toplumca kabul edilmediği, dışlandığı
 hissine kapılabilir ve yeteneklerini göstermek, duygularını ifade etmekten çekinir bir yapıya bürünebilir.
    Bazı aileler, çocuklarının gençlik çağına gelmesi ile birlikte yakınmalara başlar. Genç;ana-babasının gözünde kötü arkadaşlar edinmiş,eve gelmeyip akşamlarını dışarıda geçirir olmuş ve söylenenlere kulak asmaz hale gelmiştir. Burada gencin kötü alışkanlıklar edinmesinin ve özellikle de eve girmeyişinin nedenlerini araştırmak gerekir.Genç nasıl arkadaşlar edinmesi gerektiğini bilmemektedir. Ayrıca;onu evde mutsuz eden mutlaka bir şey var ki;o huzuru başka yerlerde aramaktadır.
    Özellikle aile içerisinde,çocuğun gözü önünde yapılan ana baba kavgaları, aileden uzaklaşmanın birinci nedenidir. İnsanlarla iyi geçinmesi sık sık salık verilen gencin ana babasının sürekli tartışması,kavga etmesi onu aileden uzaklaştırdığı gibi,yetişkinlere olan güvenini de sarsmaktadır.
    İlgi,ihtiyaç ve isteklerinde terslenmesi,yardımcı olunma yoluna gidilmemesi,ders çalışması konusunda anlayışsız davranılması,hiçbir şeyden anlamaz bir çocuk gibi görülmesi de genci aileden uzaklaştırmaktadır. Her ailede ufak tefek birtakım anlaşmazlıkların olması kaçınılmazdır.
    Ana babaların; çocuklarını olumsuz yönde etkilememe  için,hiç olmazsa bu anlaşmazlıkları onların önünde açığa vurmamaları gerekmektedir.
    Aileden uzaklaşma,diğer yetişkin kesimlerden uzaklaşmaya göre en tehlikeli olanıdır. Ailesinden uzaklaşan genç,başka yetişkinleri örnek alsa
 da,aile huzursuzluğu onu bilinç altında sürekli rahatsız edecek, hayattan aldığı doyumu azaltacak, çekingen olmasına neden olacaktır. Ayrıca genç,huzursuz olduğu için, huzuru başka şeylerde arayacak, kötü alışkanlıklar edinecektir.
    Genç;sağlıklı ve iyi yetişebilmesi için ailesine yakınlık duyabilmeli, en azından ailesinin kendi yararı için çalıştığı hissettirilebilmelidir. Ana baba;çocuğuna yemek yedirmek, harçlık ve öğüt vermek dışında yaparak, yaşayarak bazı eğitici bilgileri vermek için zaman ayırabilmelidir. Hayat deneyimler yumağıdır. Aile eğitiminde hiç unutulmaması gereken bir şey varsa,o da,çocukların söylenenden daha çok gördüklerini benimsedikleridir.
    Uçağa hiç binmeyen bir kişiden, ilk uçağa binişinde cesaretli olması,heyecansız olması beklenemezse ,şefkat ve sevgisiz büyütülen çocuklardan da büyüdüklerinde şefkat ve güler yüz göstermelerini beklemek çoğunlukla fiyaskodur. Bu nedenle,ailemizin en önemli varlığı çocuklarımızı en iyi şekilde yetiştirebilmek için sorumluluk bilinci içinde hareket etmek zorundayız. Eğer çocuklarımızın yarınlarında mutlu olmalarını istiyorsak..