Gönlümdeki mevsim kışa dönerken
Saçım kır çiçeği açmış bilmedim
Bendeki cevherin feri sönerken
Dert ortağım dostum göçmüş bilmedik
Varıp aynalara baktım bu sabah
Demek ki gördüğüm yüz benim eyvah
Geçmişi düşündüm çektim bin kez ah
Gençlik bizden çoktan geçmiş bilmedik
Bazen istiyorum coşup çağlamak
İçim el vermiyor ister ağlamak
Bir ahu gözlüye gönül bağlamak
Yaş kemale erdi suçmuş bilmedim
O gün bu gün neden ise gülmedim
Bir zaman boş verdim aşkın zemine
Ben kendi kendimi çektim yemine
Çok binmek istedim aşkım gemi ne
Sevgisiz seyahat hiçmiş bilmedim
Aşık İdris senden umut mu keser
Lal olmuş dilleri konuşmaz susar
Söylesem nazlanır demezsem küser
Güzel kahrı çekmek güçmüş bilmedim