Gönlümdeki mevsim kışa dönerken

Saçım kır çiçeği açmış bilmedim

Bendeki cevherin feri sönerken

Dert ortağım dostum göçmüş bilmedik

Varıp aynalara baktım bu sabah

Demek ki gördüğüm yüz benim eyvah

Geçmişi düşündüm çektim bin kez ah

Gençlik bizden çoktan geçmiş bilmedik

Bazen istiyorum coşup çağlamak

İçim el vermiyor ister ağlamak

Bir ahu gözlüye gönül bağlamak

Yaş kemale erdi suçmuş bilmedim

O gün bu gün neden ise gülmedim

Bir zaman boş verdim aşkın zemine

Ben kendi kendimi çektim yemine

Çok binmek istedim aşkım gemi ne

Sevgisiz seyahat hiçmiş bilmedim

Aşık İdris senden umut mu keser

Lal olmuş dilleri konuşmaz susar

Söylesem nazlanır demezsem küser

Güzel kahrı çekmek güçmüş bilmedim