Rengi beyaz olsun,
Gönül gözü açık olanlar görebilsin onu.
Göklerde kuşlar gibi uçsun,
Özgürlüğün tadını çıkarsın gökyüzünde,
Pervasızca dalgalansın,
Yarına hesabı olmasın,
Dünü konuşmasın,
Bugünü yaşasın,
Bana bir uçurtma yapar mısın baba,
Rengi beyaz olsun
Bakmak isteyen değil görmek
İsteyen görebilsin onu,
Bana bir uçurtma yapar mısın baba
Ortasında ay ve yıldızı olsun
Şehitlere selam dursun gökyüzünde
Şehit memed, şehit seyid, şehit şerifelere
Armağan olsun,
Bana bir uçurtma yapar mısın baba,
Küçücük bedenimden büyük olsun,
Ara sıra beni de uçursun gökyüzün de
Anneme rastlarım bel ki,
O mavi gökyüzünde…..
,,,,
Bir nehir kenarı
Bir nehir kıyısına oturup
Ağaçtan düşen yaprakları
İzlemekmiş yalnızlık,
Sonra adresi belli olmayan
Bir yola çıkmakmış,
Tıpkı yapraklar gibi,
En kötüsü
Tek tek suya düşmekmiş,
Tâki serseri bir rüzgarın
Vefasızca dalından kopardığı
Bir grup yaprağın
Suda bir birini kovalarcasına
Güle oynaya uzaklaşmasını
Sevinç ve ayrılık saymazsak.
Yalnızlık,
Gece karanlığında
Yıldızları tek tek saymak,
Kır çiçeklerini
Tek başına toplamakmış,
Yalnızlık,
Geride seni bekleyenin,
Olmaması değil,
Sevdiklerinin yanında
Olmamasıymış.
Yalnızlık,
Bir köşede,
Hıçkıra hıçkıra değil
Göz yaşlarını
İçine atarak ağlamakmış,
Oysa yalnızlık,
Kimine göre
Gündüz güneşsiz
Gece aysız kalmakmış,
Bence yalnızlık,
Ölmek değil,
Sensiz yaşamak,
Sensiz nefes almakmış...
Yavuz KATRANCI
