Yozgat Şairler ve Yazarlar Derneği kurulduktan sonra Yozgatlı Şairler-Yazarlar olarak daha sık bir araya gelmeye başladık. Sıkıntılarımızı, sorunlarımızı dile getirerek konuşma ve tartışma fırsatı bulduk. Ses getiren olumlu güzel programları da birlikte yapıyoruz.
    Yozgatlı şair ve yazarların sıkıntıları çok. Yozgat’ın ekonomik şartları nedeniyle  derneğimizde ciddi bir bütçe oluşmadı.  Kuruluş amaçlarımızdan birisi de Yozgatlı yazarlara sahip çıkarak onların eserlerini bastırmaktı... Maalesef kuruluşumuzdan bu güne böyle bir amacı hiç gerçekleştiremedik. Nedenini biliyorsunuz, parasal sıkıntılarımız.
    Kültür-Sanat programları ve şiir şölenleri amacıyla diğer illere de gidiyoruz, Yozgat dışında ki Şair ve yazarlarla görüşüyoruz. Onlardan aldığımız cevaplar bizi mahcup ediyor. Bazı illerin Valilerinin ve Belediye başkanlarının kendi yöresel yazarlara kucak açıp eserlerini bastırdıklarını ya da kitaplarını satın alarak onlara çok büyük bir destek verdiklerin öğreniyoruz.
    Yozgat’a gelince Şair ve Yazarların garipliği, çaresizliği bizi son derece üzüyor, mutsuz  ediyor... Yozgatlı şairlere, yazarlara olan bu ilgisizliğin nedenini, sebebini bir türlü anlayamıyoruz. Siyasi olmak da zorunda değiliz, siyasetçiye yağ yakmak da zorunda olamayız. Kültür ve sanat adamı herkesi kucaklamak zorundadır.
    Gazeteci Şair-Yazar araştırmacı hemşerimiz  Durali Doğan Hoca uzun araştırmalar sonucu güzel bir eser ortaya koydu. “Yozgatlı Şair ve Yazarlar Ansiklopedisi“ Emeğinin, alın terinin yanı sıra pazarlamada ne denli sıkıntılar yaşadığını  çok iyi biliyorum.
    Araştırmacı- Yazar  Ertuğrul Kapusuzoğlu’nun, Yazar Yusuf Karakaya Hocamın,  Gazeteci Yazar Erhan Palabıyık’ın emek ve alın teri sonucu  çıkarmış oldukları Yozgat’la ilgili eserlerin pazarlamasında ne denli sıkıntılar çektiklerini çok iyi biliyorum. Bunlara Yozgatlı bürokratların el uzatıp kucak açmadıklarını da  iyi biliyoruz.  Tüm gayretleri kendi emekleri ve alın terleriyle olmuştur...
    Şiir dalın da eser verip şiir kitabı çıkan arkadaşlarımız oldu onların eserleri de ilgisizlikten ellerinde kaldı. Şiir kitabı çıkaramayan arkadaşlarımız da çok. Rahmetli Bahri Koçoğlu’nun,  Osman Yüksel’in, Hacı Yiğid’in, Reyhan Tataroğlu’nun, İsmail Aslan’ın, Tuncer Türksoy’un,  ve ismini hatırlayamadığım diğer arkadaşlarımın kitaplarını çıkardıktan sonra  ne denli zorluk çektiklerini  ve ekonomik sıkıntılarla mücadele ettiklerini de çok iyi biliyorum... Bu sıkıntıları bizzat ben kendim de yaşıyorum.
    Hemşerimiz Orhan Sakin’in kitaplarını yayınevlerini satın alıp pazarladıklarını,  Şair Çelebi Öztürk’ün büyük sıkıntılarla mücadele ettiğini ve sahipsiz kaldığını da  çok iyi biliyorum. İmza günlerinin ilgisiz kalışını, eğitim ordusunun bile kitaptan yüz çevirdiğini de biliyoruz.
        Yerköylü  İhsan Ağır kardeşimin başına gelenleri, ilgisiz ve çaresiz kalışını; yeni bir kitap çıkaran öğretmen Nevzat Özer kardeşimin eserini pazarlamak için yaptığı gayret ve çabaları   iyi biliyorum. Bütün bunlar bana şu soruyu sorduruyor; çalışan üreten ve bir eser ortaya koyan bu arkadaşlarımıza Yozgat’lı bürokratlar, devlet adamları ve iş adamlarımız neden sahip çıkmıyorlar? Bu ilgisizliğin sebebi nedir? Kültür adamları Yozgat’ta neden garip kalıyor?
    Eser çıkaran arkadaşlarımın bir çoğu emekli, bir çoğunun da gelir seviyesi düşük. Ancak kendi geçimlerini sağlayabilecek durumdalar... Ne yapıyorlar? Boş oturmayıp çalışıyorlar, üretiyorlar, kültüre ve sanata hizmet ediyorlar. Kahve köşelerinde okey oynamak yerine üretken oluyorlar, düşüncelerini paylaşıyorlar.
    O halde bunlar niçin ilgisiz kalsınlar? Devlet; kitaba, kültüre, yazara ödenek ayırmıyor mu? Ayrılıyor da bizlerin mi haberi  olmuyor? Bunların yaptığı işler çok mu önemsiz? Bu soruları çoğaltmak mümkün...
    Şimdi diyorum ki, Valilik bütçesinden, Özel İdare bütçesinden, Belediye bütçesinden, Kaymakamlık bütçelerinden, Köydes  projelerinden Yozgatlı Şairlere-Yazarlara ayrılan ödeneğiniz yok mu? “Yok” diyorsanız: Yazık derim vallahi!.... Hayır, devlet sanatçısına, yazarına, şairine sahip çıkıyor. Biz de bu kaynağın nerelere, nasıl harcandığını sormak öğrenmek istiyoruz.
    Yöresel sanatçılarımız sahipsizlikten yakınıyor... Mahalli yazarlar, şairler sahipsizlikten yakınıyor. Diğer iller de sanatçıya- yazara- şaire gösterilen ilgiyi bekliyoruz.. “Haydi kitap okumaya!...” diye kampanya yürütenler; Kitabın yazarına, şairine niye sahip çıkmıyor acaba?..