Katil zanlısı yine Yozgatlı, U.V.G. bu katil zanlısının insan olma vasfı yok! Farkında mısınız katil zanlıları yalnız yaşıyor maneviyatını kaybetmiş insan olma sıfatına sahip olmayan zavallı cani bunlar. Tüyler ürperten bir cinayet işliyor korkusuzca.
Katlettiği üç çocuğu akıl almaz bir biçimde öldürmesi insanın kanını donduruyor. Şu an bu cani tek kişilik bir hücrede tutuluyor. Öldürülmesin diye. Ama bu insan gibi görünen canilerin bence yaşama şansı olmamalı. Asılmalı ki böyle düşünen diğer dışarıdaki canilere örnek olsun. Yoksa bu canilere prim vermekten öteye gidemeyiz. Gün geçmiyor ki bu ve buna benzer cinayet olayları yer almasın. Görsel ve yazılı basında..
Artık öylesine korkar olduk ki. Yaşamaktan ne zaman nerede bir olay yaşayacağız kime güven duyacağız? Toplum o kadar dejenere oldu ki bizi biz yapan en değerli, en kıymetli değerimizin maneviyatımızı en önemlisi inancımızı kaybeder olduk. İnancını yitirmiş, sevgisiz, bencil, insan olma vasfını yitirmiş bu zavallı caniler her geçen gün artıyor. Psikolojileri bozuk insanlar mı? İnsan olan yapmaz, yapamaz ki…
Niye cinayet haberleri doruğa tırmanmakta?
Neden? Nelerini kaybediyor insanlar? Maneviyatını kaybeden, inancını kaybeden hasta insanlardan oluşmaya başlayan bir toplum olduk…
Ama gelin görün ki bu insanları tanımak pek mümkün olmuyor, toplumda o kadar kopuk yaşıyoruz ki kimsenin kimseden haberi yok! Oturduğumuz mahallede, sokak da ya da sitede, apartmanda yanımızdaki komşumuzu içinizden kaç kişi tanıyor? Birbirimize selam vermeye dahi korkar olduk. Hep bencil, hep çıkar ilişkiler, hep anlayış ve hepsinin yok olduğu toplumda yaşar olduk!
Bu toplumdan çıkan insanların sağlıklı mantıklı düşünmeleri ya da olumlu olmalarını beklemek de ancak bir hayalden ibaret olur. Elbette içinizde yeni U.V.G nin çıkmasını istemiyorsak insana toplum hayatına birbirimize sahip çıkalım.
Kaybettiğimiz o güzel manevi duygulara sahip çıkalım. Sevgisiz ve inancını (Yaradana) yitirmiş bir insan her türlü yanlışı yapmaya ya da yaptırmaya mahkumdur. Gelin yeniden insan olalım insan olma edebini hayasını önce ailede sonra okullarımızda görsel ve yazılı basın ve sosyal dayanışma kurum ve kuruluşlarıyla evlatlarımıza yeniden anlatalım ve birbirimize yeniden inanıp güven duyalım..