ANKARA Mamak Dutluk’ta… Yoğun  geçen  gece  ve  sabahın  gönülleri  coşturan  seher  vaktinin  ardından. 
Allah  ne  kısmet  etmişse  onlarla  kahvaltısını  yaptı.  Eski  ama  temiz  olan  çarşafı  somyanın  üzerine  serdirerek:
-Anacığım  ben  şu tekerlekli sandalyemden ineyim’de öğle  Namazına  kadar  biraz  istirahat  edeyim” dedi.
Sessiz  ve  sedasız  güzel    bir  uykunun  ardından  annesi  gelerek:
-Oğlum  öğle  Ezanı  okundu.
 Kalk  bak  karşı  komşular  Haydar  amcanın  ceviz  ağacının    altına  gene  toplandılar  seni  istiyorlar:  -Salih…  olmazsa  sohbetimizin  tadı  tuzu  yok  diyorlar” diyerek. 
Anasının  sesi  odanın  içinde  ışık  saçarak  yankılandı.
Ceviz  ağacının  altındaki  dostluk  sohbetleri  çok  hoş  geçi yordu.
Yan  komşuları    Kırşehirli Galip  amcası  köyünde  yaylalarda  çobanlık  yaptığı  koyun  sürülerini  ve  anılarını  anlata, anlata  bitiremiyordu.
Gece  yarısı  koyunları  yaylada  yatırırken  kendiside  farkında  olmayarak  bir  yılanın  üzerine  yatarak  öldürdüğü  o  yılanı  ballandırarak  anlatıyor.
Palabıyıklarıyla  herkesin  dikkatini  çeken  Çorum mecidözlü Haydar  ağabeyside  köyündeki  çalıştırdığı  su  değirmenini  anlatıyor  ve  beslediği  kümes  hayvanlarının  arasındaki  çilli  horoza:
-Bir  görseniz  maşallah  camız  balağı  gibi  büyüktü” diyordu.
Astım  hastalığından  dolayı  sigarayı  hala  bırakmayan  ve  omuzlarından  soluyarak  nefes  almaya  çalışan  Ramazan  yine  her zamanki  gibi,  hastanede  ya  bir  doktoru  azarlayıp  dövüyor. 
Yada  gittiği  türküye  büyük  millet  meclisinde  bir  millet  vekilini  tersliyor  ve  bal  kaymak  yemiş  gibi  ağzını  şapırdatarak  anlatıyordu.
Almancı Mama…  dayısı da  gene  nöbetçi  amiri  gibi  çocukları  kovalayarak  sohbete  katılıyor.
Tiyatroda  sahne  düzenleyicisi   Samsunlu  Salim  abisi  ise   günlük  gazetesi  elinde  sadece  selam  vererek  geç ip  gidiyordu.
Yolun  karşı  tarafında  oturan  Cafer  amcası da  kendini  ve  yerleri  incitmeden  yavaş, yavaş  yürüyerek  geliyor:
-Ömrüm  şu  yalan  dünyada  geldi  geçti  bitiyor  bizim  şu  gece  kontunun  işini  bitiremedim” diyerek  sohbete  katkıda  bulunuyordu.
Salih…   dinden  imandan   ve  Müslümanların  gaflet  uykusunu  peygamberimiz  (s.a.v)  m in  yaptıkları  güzellikleri      ve  güzel  sözlerinden  anlatıyor.
Ramazan  Salih’e  seslenerek:
-Saz  çaldığın  o  günleri  unutup  şimdi  başımıza  sofimi  kesildin,  diye  sohbeti  bölüyordu.
Küçük  Hasan can…   Salih  amcasının  dışarıda  olduğunu  görerek  ve  koşarak  gelir.
Yanına  gelen  altı  yaşlarındaki  Hasan  can  Salih’in  ellerinden  sıkıca  tutarak: 
-Beni  yanından  ayırma”  diyerek   gözlerinden  Sevgi  bakışlarıyla da  süzüyordu  ve  hafif  mırıldanarak:
-Salih  amca  ben  hep  senin  yanında  kalıp  bir  şeye  ihtiyacın  olursa  koşarak  getirir  götürürüm” diyordu.
Yanlarında  bulunan  Galip  amcaları  bir  anda  Hasan  can’ın  Sevgi  muhabbetini  bölerek  Hasan  canı  azarladı:
-Biz  burada  sohbet  ediyoruz  haydi  sen  git  şu  ilerdeki  çocuklarla  oyna” dedi.
Salih’te  Galip  amcasının  öfkesini  böldü:
-Azarlama  bu  çocuğu  o  benim  arkadaşım” diye Hasan cana cebinden çıkardığı  bir  şekeri vererek ve koruma tavırlarıyla ona güven  veriyordu.
İşittiği  azardan  etkilenen  Hasan  cana  seslenerek:
-Hasan  can  sen  Namazını  kıldın mı” dedi.
Hasan  can:
-Hayır  amca kılmadım.
Salih:
-Hadi  eve  git  sen  Namazını  kıl  daha  sonra  görüşürüz” diye. 
Hasan’ı  yanlarından  uzaklaştırdığını  sanıyordu.
Çok  zaman geçmeden  Hasan  tekrar  geldi.
Salih  hararetli  geçen  sohbeti  dinliyor  arada  bir  katkıda  bulunarak  konuşuyordu.
Hasan  Salih’in  gözlerine  bakarak  dikkatini  çekmeye  çalışıyordu  ve  dikkatli  bakışlarıyla  sorular  soruyormuş ta  cevaplarını  bekliyormuş  gibi  bir  hali  vardı.
Sonunda  dayanamayarak  pat diye sordu:
-Salih  amca  ben  Namazımı  kıldım  neden  Allah  kabul  etsin  demiyorsun?”  diyerek. 
Salih’in  düşünen  beynini  kilitledi  ve  güzel  geçtiğini  sandığı  o  sohbetin  havasını  bir  anda  değiştirdi.
Çiçekler  artık  Hasan’a  gülüyor  güller  yeniden  açıyordu  yollardaki  tozlar  artık.
Hasanın  gözlerine  gitmeyerek    onu  rahatsız  etmiyorlardı  çünkü…
Hasan  can  Namazını  kılmış  Rabbinin  bir  emrini  yerine  getirmenin  mutluluğunu  yaşıyordu…
Selam ve dua’larımla.

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol