Dostlarına  söylediği  dertli  gönül  türkülerinin  ardından  üç  günü  geçirmeden  dostlarıyla  yeniden  barışarak  sevgi  ve  muhabbetlerini  tazeledi.
Her zamanki  gibi  gene  güllerle  gülücükler  atarak  dostlarının   çok  istediği  ve  çocukluğundaki  o  yaramazlıklarından  bir  tanesini  özenle  seçerek  onları  sanki  çook  eski  yıllara  götürüyordu:
 -Yıl  1975.  Yer Ankara Mamak Dutluk mahallesi.
Henüz  her  evde  televizyon  yok  koca  mahallede  bir  kaç  evde  ancak  bulunuyor.
  Oda  siyah  beyaz.

 •••

 Mahallemizde  beş  ,  altı  çocuk  bir  araya  gelerek  komşumuz  olan  trenci…  lakaplı  kişinin  evine  gittik  çünkü  o gün  yılbaşı  akşamı. 
Amacımız  o gece  televizyonu  seyretmekti.
Sağ  olsunlar  bizleri  misafir  olarak  kabul  ettiler.  Aileleriyle  birlikte  bizden  başkada  gelenlerde  oldu  kısaca  evin  içi  bir  anda  sinemaya  döndü. 
Meyveydi,  çaydı  derken  televizyon  seyri  bazen  gürültülü , bazen de  çıt  çıkmadan  zaman geçip   gidiyordu.  Kucaklarda  uykuya  yenik  düşen  küçük  çocuklar.
Sonunda  bazı  hanımlar    beylerine  Fısıltıyla: 
-Haydi  gidelim  herif…  bak  çocuklar  uyudu  kaldı diyor.
Herifleri de  hanımlarına  kızıyormuş  gibi  seslenerek: 
-Sus  karı…  yarın  tatil , şuracıkta  ne  güzel  oturuyoruz  diyerek.   
Gailesizce   cevap  veren  babalar. 
Nihayet  ev  sahibinin  ezilip  büzülerek: 
-Şeey  kusura  bakmayın  meyvelerimiz  bitti  isterseniz  bir  çay  daha  demleyelim  diyerek. 
Mutfakta  tartışan  karı  koca  tartışmasına  sebep  oluyorlardı.

•••

Trencinin  hanımı: 
 -Bey  gece  yarısı  oldu  bunlar    gidecek  gibi  görünmüyorlar  diyerek. 
Sonunda  sıcak  karşılanan  misafirlere  verilen  cevaplar  soğuk  yeller  estiriyordu. 
Arif … olanlar  anlıyor  birer , birer  müsaade  isteyerek  evlerine  gidiyorlardı.
 Sonunda  herkes  gitti  sadece  biz  beş altı çocuklar  kaldık.
Ev  sahibi  trenci  amca:
 -Çocuklar  saat  geç  oldu  anneniz  babanız  sizi  beklerler  hadi  isterseniz  sizde  gidin  dedi.
Ben  hemen  lafa  girerek: 
-Merak  etme  amca  annemizin , babalarımızın  haberi  var  diye  cevap  veriyorum.
Fazla  bir  zaman  geçmiyordu ki    bu  seferde  evin  hanımı  geliyor: 
-Bakın  çocuklar  biz  yatacağız  isterseniz  hadi   sizde  gidin  diyordu. 
Yanımdaki  arkadaşım  hemen  lafa  girerek: 
Teyze  siz  ışığı  karartın  yatın  biz  şu  köşede  sessizce  oturur  televizyonu…  seyrederiz  diyordu. 
Sonunda  karar  kılındı  trenci: 
-Bırak  hanım  biz  bunları  gönderemeyeceğiz  şu  yataklarımızı  açta  yatalım  dedi. 
Yataklar  edildi  trenci  hemen  uykuya  daldı  horultusu  televizyonun  sesini  bastırıyordu 
Uykusu  gelen  arkadaşlardan  bazıları  olduğu  yerde  uyuyup  olduğu  yerde  kaldılar.
Benimde  göz kapaklarım  kapanıyor  uyumamak  için  kendimi  zorluyordum  ama   nafile  sonunda  bende  uykuya  yenik  düşerek  yanımdaki  uyuyan  arkadaşımın  bacaklarını  yastık  olarak  kullanarak   tatlı  ve  güzel  bir  uykuya  dalıp  kaldım.
Sabah  olduğunda  büyük  bir  gürültüyle  üzerimize  örtülen  yorganın  altından  uyandık. 

•••
 
 Biz  çocukları  televizyon  seyretmeye  bizleri  göndermezler  diyerek  evlerimizde  erkenden  yatıyormuş  gibi  yapıp   yataklarımızın  içine  yastık  koyarak  sessizce  evden  çıkarak  trencilerin  evini  mekan  tutmuştuk.

•••

Sabahın  seherinde  çocuklarını  aramaya  çıkan  annelerimiz  ve  babalarımız  son  olarak  aradıkları  trencinin  evinde  buluştular.

•••

Ailelerimiz  bizleri  trencinin  evinde  bulduklarında  şükürle  karışık  öfkeyle  seher  yelleri  estiriyorlar  ve  uyku  arası  sopa  yiyen  arkadaşlar. 
Babasının  elinden  kendini  kurtarıp  kaçan  başka  arkadaşlar  kısaca  iyi  ve  hoş  geçen  gece…yani    yeni  yıl  sabahı  pekte  hoş  gelmemişti.
Bu yazılar..Deli Güller… İsimli kitabımdan alınmıştır.

•••

Selam ve dua’larımla.

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol